says: 'It's a suit of my heart...'

Halve finale & finale pijltjes gooien

 

17-1  ►  Het vrijzinnig opgezette darttoernooi dat op 5 december vorig jaar nog zo leuk en voortvarend van start ging, heeft op vrijdag 30 januari aanstaande het halve finalestadium bereikt. De vier resterende duellisten zijn (vlnr): Sjerk Petj, Sven Kokk, Arjan Luba en Hans Plop.

 

 

Zij zullen vol vechtlust en anabole steroïden de arena betreden om elkaar vervolgens met de speren te lijf te gaan. Op vrijdag 6 februari zal de strijd zijn definitieve einde vinden in de schoot der aarde: de Gran Finale. Komt dat zien! We beginnen om acht uur, maar vol = vol! Voorafgaand is er gelegenheid tot het groeten van de gladiatoren, na afloop kunt u in het condoleanceregister uw deelneming betuigen. De koffie en de cranberrythee staan klaar, eventueel gepaard gaande met oma's natte cake of broodjes ros en halfom. Wij wensen iedereen alvast veel sterkte toe.

 

 

Tablets

 

15-1  ►  Omdat er mensen zijn die op het adres van deze site op hun tablet alleen een paar getallen te zien krijgen, hebben we speciaal voor hen een derde versie uitgebracht. Aangezien we zelf niet over zo'n ding beschikken kunnen we niet meteen controleren hoe het er nu uit ziet. Dus aan die mensen vragen we: laat via deze link even weten of jullie beeld hebben of niet...

 

 

Driekoningen

 

6-1  ►  Officieel of volgens een of andere duistere overlevering mogen we elkaar vanaf vandaag geen gelukkig nieuwjaar meer wensen. Maar wij gaan er lekker mee verder. Het hele jaar door, wanneer we maar willen. We zullen mensen er misschien zelfs voor wakker bellen als we daar zin in hebben. Maar voor nu: de beste wensen dus, iedereen. Foto: Monty Python's Life of Brian.

 

 

Nieuwjaarsontvangst

 

3-1  ►  Een nieuw begin. Een schone lei. Met vaak overmoedige maar goedbedoelde voornemens waarvan je weet dat ze binnen een paar dagen toch in de prullenbak belanden. Dus haal je niks in je hoofd, hou jezelf niet voor de gek, er verandert echt niet zo veel.

 

Dat hoeven we jullie als het goed is niet te vertellen. Het zit allemaal tussen je oren, net als dat de maand januari altijd twee keer zo lang lijkt te duren als zijn collega’s. Nee, wij spreken in plaats van een nieuw begin liever van een doorstart met, nou goed dan, hier en daar wat aanpassinkjes. We zijn gewoon eerlijk, niet zwartgallig al vinden jullie van wel. Maar dat snappen jullie toch niet. We hebben het beste met jullie voor. We willen juist positiviteit promoten. Zeg bijvoorbeeld ‘s een keer sunshine tegen iemand als je eigenlijk klootzak, hufter, trut of doos bedoelt. Je zult zien, een zweempje ironie doet wonderen.

Een nieuw begin dus. Moeizaam weer op gang komen, dat wel. Een puur fysieke aangelegenheid. Het heeft niets met het nieuwe jaar te maken, maar alles met de reeks overvloedige feestdagen die je net achter je kiezen hebt. Afgesloten met de nieuwjaarsreceptie, als blijk van waardering, een symptoom van saamhorigheid. Een receptie met dit keer een verzoening als middelpunt. Voor de meesten een opluchting, voor een paar is het leven ineens geen drol meer waard - van de ene dag op de andere valt er nergens meer over te smoezen, te speculeren of te zeiken. Maar wij zijn er nu in elk geval echt en definitief klaar mee. Punt uit! Aan alles komt een eind. ’t Was een geweldig mooie tijd. Echt waar. Buitengewoon gezellig ook, met een leedvermakelijke lach en een optimistische traan. We zijn weer wat wijzer geworden, dat is op zich ook positief. We hebben allemaal onze vrienden in crisistijd leren kennen. We zien jullie nu denken: goddomme, beginnen jullie nou weer, stelletje sarcastische sunshines? Jullie mogen denken wat je wil, maar hou je wel aan het beperkte recht van spreken. Wij zeggen: een beetje stoken, af en toe een bommetje leggen doet wonderen. Je weet namelijk nooit wat voor sappige schandalen eruit voortvloeien. Als dat geen positief nieuws voor drollen is...

 

 

 

Dicht

 

2-1  ►  Vandaag zijn wij gesloten...

 

 

Zilver

 

31-12 / 1-1  ►  Reizen inspireert. Het prikkelt de verbeelding. En het mooie is: het gaat voor iedereen op. Als je je er tenminste voor openstelt. Probeer het eens. Je hoeft je ogen maar te sluiten, dan wordt alles rozenkleur en maneschijn. Even weg uit dat bestaan waarin je dagelijks op de proef wordt gesteld. Het leven, de som van twijfelachtige keuzes, een bonte aaneenschakeling van zwakke momenten. Dat is het verhaal.

 

Terwijl de braakliggende West-Friese bloembollenvelden in een slaapverwekkend tempo aan ons voorbijglijden, besluiten we 2015 uit te roepen tot het jaar van de openheid met beperkt recht van spreken. We hebben onze mond namelijk wel vol van die vrijheid van meningsuiting, dat het zo’n groot goed is, maar in de grond is het levensgevaarlijk. Je moet er voorzichtig mee omgaan, want je schopt altijd wel een keer tegen een verkeerd been, en dan keert het zich tegen je. Hoe meer vrijheid je je permitteert, hoe meer je op je woorden moet letten. Ga maar na: alleen hier al zitten we met z’n zestien miljoenen, & counting, en dus met 16.000.000 meninkjes. We zitten elkaar voortdurend op de lip. Iedereen bemoeit zich met iedereen, ongevraagd en schaamteloos. Kijk als je het kan opbrengen voor de gein eens naar De Rijdende Rechter, die stelselmatig moet uitrukken om een zootje heethoofden tot bedaren te brengen. We genieten ervan, lekker knus met moeders en de kids op de bank en een emmer popcorn op schoot. Maar we zijn kennelijk niet in staat in alle redelijkheid met elkaar te communiceren om tot oplossingen te komen. Om het minste geringste slaan we elkaar de hersens in, we gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Jaloezie is vooral een gebrek aan zelfvertrouwen. Geen greintje respect kunnen we nog opbrengen. Ja, uit angst, maar al lang niet meer uit affect. Het woord wordt trouwens te pas en te onpas gebruikt, wekt vandaag de dag alleen nog maar agressie op. Nog even geduld en het ligt als dooddoener tussen de aanbiedingen (op = op), tussen de Milky Ways, de winegums, de spekkies en de dropveters bij de kassa van welke supermarkt dan ook. Nee, het wordt zo langzamerhand hoog tijd voor die cursus Collectieve

 

Ruw worden we uit ons gepeins geschud. Onze welgemeende excuses voor dit ingeslagen zijspoor. We maken wel vaker uitstapjes naar oorden van bedenkelijk allooi. We overhandigen de conducteur onze losse OV-chipkaartjes. Ter controle houdt hij ze tegen een soort taser. Zo zie je maar, zelfs bij de NS snijdt het mes al aan twee kanten. Tot onze opluchting worden we correct uitgelezen en goedgekeurd. En dat mag ook wel voor die schandalige euro extra.

Maar afijn, nu we weer terug op aarde zijn verklappen we gelijk maar dat er gedurende dit betoog zo goed als geen namen genoemd worden, dus verwacht dit keer alsjeblieft geen eindeloze opsomming van onvolkomen karaktertrekjes, uiterlijke eigenaardigheden of speculatieve toekomstvoorspellingen. Mocht je naar aanleiding hiervan zwaar de pest in hebben en koppig als je bent niet verder willen lezen, je abonnement willen opzeggen, of juist razend nieuwsgierig geworden naar de afloop hunkeren, dan kun je je keuze hieronder kenbaar maken. Neem rustig de tijd, wik en weeg, wij hebben alle geduld van de wereld.

 

 

 

Met een diepe zucht pakken we onze laptops er maar weer bij. We openen Adobe® Muse™ CC en MS Notepad®. Buiten het feit dat we er al een fucking hard head in hadden zijn we sinds ons vertrek nog steeds geen ene reet opgeschoten. Reizen inspireert, zeggen ze, maar wat nu als alleen je verbeelding wordt geprikkeld en een loopje met je neemt? Dan heb je mooi een probleem. Waarom is die blonde del met dat Mireille Mathieukapsel en die gevulde lippen, haar op de cadans meewiegende tieten en romige, in zwarte panty’s gehulde dijbenen uitgerekend schuin tegenover ons komen zitten? Het zou ons niet verbazen als ze in zo’n plattelands off-the-road-all-you-can-fucktent werkt.

We kunnen ons er natuurlijk vanaf maken met een afgezaagd ‘Gelukkig nieuwjaar, we hebben het weer voor elkaar’, maar dat zal ons niet in dank worden afgenomen. Er wordt vuurwerk verwacht, en de druk op onze schouders neemt toe naarmate de reis vordert. Als we het vorig jaar nou wat rustiger aan hadden gedaan…  We zitten goddomme pas op 666 woorden… Nú!

Anna Paulowna. Onze overbuurvrouw legt de Metro naast zich neer en werpt ons een veelbetekenende blik toe. Ze komt overeind en draait haar kont provocerend onze kant op, dat geile nest. Maar toegegeven: ook de B-kant is zeker het draaien waard. Ze strijkt haar rokje uit de kreukels en begeeft zich aanstellerig met haar heupen zwaaiend naar het balkon. Vrouwen, wat een verschrikkelijke wezens zijn het toch. Af en toe.

 

Hoewel 2014 er nu al om bekend staat dat het stiekemweg en geheel op eigen benen de geschiedenisboeken in is gegaan, kunnen we onmogelijk ontkennen dat het wel degelijk bewogen momenten heeft meegemaakt. We hebben de smakelijkste en meest ontroerende nog even voor jullie op een rijtje gezet:

 

 2014 in vogelvlucht  (klik ergens buiten de tekst om terug te gaan naar de homepage) De voorjaarslente begint in maart met een uitstapje naar Preston Palace, in de suburbs van Almelo, een tot zuip-, vreet- en morning-afterschuur gedegradeerd ziekenhuis waar we hartenjagen en uit pure lamlendigheid een bruidspaar op huwelijksreis lastigvallen met do’s & don’ts aangaande het stichten van een ideaal gezinnetje. Later die maand staat een aantal muziekavonden op stapel waarin Hogies Heroes en Strange Brew de hoofdacts vormen. We krijgen een treiterbezoekje van de gemeente wegens vermeende geluidsoverlast. In het verlengde daarvan organiseren we een hardcore Soul-Funk-Disco Eighties Party met wel érg veel soul-, funk- en discomuziek. De Zes van Hilversum worden de dag daarop voorwaardelijk vrijgelaten en na veel gesteggel toch maar aan hun rechtmatige eigenaressen teruggegeven. Halverwege april brengen we een vruchtbaar bezoek aan Berlijn, de stad waar we een horecaband mee zijn aangegaan. In plaats van een uit de grond gestampt forum maken we een Facebookpagina aan, geheel gericht op activiteiten rondom Café 1890. De eerste Koningsdag vindt plaats, op 26 april. Het lijkt als twee druppels water op Koninginnedag. Op 2 mei geven de uitbaters een feest vanwege 20 jaar 'Ja, ik wil!' Aansluitend gaan ze op verzoen-honniemoen naar een niet nader te noemen eiland in de Atlantische Oceaan. Kunnen we ze ook niet lastig vallen met allerlei do’s & don’ts aangaande het stichten van een ideaal gezinnetje. Op de terrastafeltjes komt een aankondiging te staan met de mededeling dat mensen die puur en alleen wat willen eten met spoed worden verzocht naar de buren op te rotten. Tijdens de midzomer versieren we de complete hut ter gelegenheid van het WK-voetbal, dat in Brazilië wordt afgewerkt. Nederland eindigt op de derde plaats. Op het terras leggen we een tijdelijk zwembad aan, wat een daverend succes is, te oordelen naar de meest uiteenlopende soorten kledingstukken die in de steeg verspreid liggen. Tevens introduceren we speciaal gebrouwde cocktails, die gretig aftrek vinden. Op de site verschijnen van gasten die daar ons inziens om gevraagd hebben karikaturen, want we moeten natuurlijk steeds iets nieuws bedenken, meegaan met de tijd en zo origineel mogelijk blijven. Ze worden zonder commentaar, in alle gelatenheid gedoogd. In augustus maken we een lucratief maar noodzakelijk uitstapje naar Liverpool, om te bepalen of de Guinness daar voller smaakt dan hier, wat inderdaad het geval is. Op een 463 km2 tellend stukje grondgebied, het enige op de wereld waar je kunt WadsAppen, vindt begin september een nieuw-leven-ingeblazen muziekfestival plaats. Op de bonnefooi vertrekken we spoorslags, avontuurlijk en argeloos als we zijn, voor dauw en dag ook dáárheen. Wat ons niet in dank wordt afgenomen door een met stomheid geslagen deel van de thuisblijvers, dat al die uitstapjes zo langzamerhand niet alleen spuug maar dan ook spuugzat is, maar tevens als onuitstaanbaar onhandig en ronduit schandalig ervaart. Met argusogen worden we gevolgd via de social media, er wordt gedreigd met opstootjes, opruiende pamfletten en zelfs met een kroegboycot. We laten ons echter niet intimideren door loze kreten. We vermaken ons kostelijk met gastronomische versnaperingen. Enige misrekening is dat we, omdat lijn 29 uit de roulatie is genomen, zijn aangewezen op taxibedrijf Botax. Lekker puh! Eigen schuld, dikke bult, wordt ons bij terugkomst voor de voeten geworpen, terwijl wat ons betreft helaas pindakaas de lading toch echt beter dekt. In navolging & het verlengde van de Ice Bucket Challenge lanceren we een soortgelijke campagne met gloeiendhete kooltjes, waarvan de opbrengst zonder tussenkomst van strijkstokken ten goede moet komen aan het brandwondencentrum in Beverwijk. De actie wordt afgeblazen vanwege het volgens sommigen smakeloze, immorele en vooral cynische karakter. We publiceren een parallelle versie van de website, speciaal aangepast voor i- en smartphones, een uitgeklede update met alleen de headlines. De najaarsherfst doet wat ie wil. Twee reguliere gasten zijn op dezelfde dag even oud geworden en geven een feest ter gelegenheid van hun 2 x 50 = 100-jarig bestaan. Er is een optreden van de KGB-Band, een wat minder militante afscheidingsbeweging van Hogies Heroes. Het geplande uitstapje naar Altenahr (o.d.r. van Fuchshofen) waar dit jaar het EK-hartenjagen plaatsvindt, laten we om de lieve vrede te bewaren maar schieten om niet nog meer kwaad bloed te zetten. Na jarenlang dubieus geharrewar van hogerhand mogen we binnen eigenlijk niet meer roken. De regels voor mexen worden voor de zoveelste keer aangescherpt. Dit om de toenemende kans op krijgsgewoel zoveel mogelijk binnen de perken te houden. Het jaarlijkse terugkerende, vrijzinnig opgezette darttoernooi gaat op 5 december van start. In het weekend daarop wordt het café als de wiedeweerga omgetoverd tot een kerstwalhalla. Als de voorwinter zijn intrede doet beleven de desktop- en tabletversie van de website een massive makeover om de sjeu er een beetje in te houden. Op 24 december vindt voor de derde keer op rij de kerstbingo plaats. En dan begint het aftellen, het wachten op wat 2015 zal brengen...2014 in vogelvlucht

 

Maar ondertussen draait, jongt, vecht, vreet en zuipt de wereld gewoon door. De tijd is onverbiddelijk. Het verleden is het verleden. Je kunt alleen maar spijt krijgen van de dingen die je níet hebt gedaan. Dat vreet nog veel erger, geloof ons maar. En de toekomst? That’s watching coffeedick, hopen op voortzetting of in stand houden van een redelijke gezondheid en een snuifje geluk. Jammer alleen dat hoop slechts een verlanglijstje is, en dan maar afwachten. Wij zeggen: laat komen wat komt, pak wat je pakken kan, klamp je het komende jaar niet al te gretig vast aan wat je van plan bent en verheug je vooral niet te veel op pleziertjes in het verschiet, dan valt ’t op z’n minst niet tegen. Zie je nu hoe diep we gezonken zijn?

En toch, ondanks dat in 2015 het budget voor zogenaamd overbodige uitstapjes door de OR aan banden is gelegd, hebben we er, het klinkt misschien raar, best wel een goed gevoel bij. Dat zou sowieso moeten gelden voor degenen die geboren zijn in …,1931, 1943, 1955, 1967, 1979, 1991 en 2003, of die van plan zijn dit jaar het eeuwige voor het tijdelijke te verruilen (wat je als al dan niet voldragen vrucht of foetus to be natuurlijk onmogelijk al kunt weten). Dan ben je namelijk een geit volgens de Chinese horoscopie en wordt dit jóúw jaar. Staat het jaar waarin jij bent opgericht er niet tussen en voel je je daardoor buitengesloten en kut omdat je er niet bij hoort? Geen nood. Dan slaat De Geest onverbiddelijk toe en duwt je in het hokje van pechvogels die zich buitengesloten en kut voelen omdat ze geen geit zijn en er dus niet bij horen. Zo zie je maar weer: You’ll Never Walk Alone.

 

De trein mindert vaart. Hij rolt het kille kopstation binnen en komt met oorverscheurend geknars en gepiep tot stilstand. We klappen onze laptops dicht, trekken onze jassen aan, haasten ons het perron op en dringen dwars door de uitcheckpoortjes naar het busstation, waar lijn 28 naar de veerhaven op punt van vertrekken staat. We stappen in en nemen plaats schuin tegenover een dame van pak ‘m beet achter in de dertig. Maar we zijn ellendig slecht in het schatten van leeftijden. Vooral die van vrouwen. Die hebben altijd wel iets te verbergen of te accentueren. We observeren haar aandachtig en komen na verloop van tijd tot een eensluidende conclusie: jammer, want ze heeft best een leuk koppie. Dus staren we weer door de met modder bespatte ruiten naar de armoedige, vervallen arbeidershuisjes, de talloze cafés die het havenstadje rijk is, waar vissers en zeebonken om grof geld zitten te mexen of te bollen.

Maar we drijven weer af. We zijn de wanhoop nabij, dat moge duidelijk zijn. Dan toch maar iets dat altijd boeit en goed verkoopt? Panklare brokken uit het archief? Ineens schiet ons iets te binnen. Gelukkig! We kunnen weer even verder.

 

We hebben namelijk goed nieuws. Eindelijk menen we iets gevonden te hebben om het steeds onheilspellender wordende klimaat tijdens het dobbelen of kaarten voorgoed de kop in te drukken. Omdat nieuwe, telkens strengere wetgeving tot nu toe tot niets heeft geleid, sterker nog: een averechts effect heeft gesorteerd, is iedere deelnemer per 2 januari verplicht zich aan te melden voor de cursus Sociale Hygiëne (www.sh.nl). Degenen die uitsluitend mexen dienen voor aanvang van het spel hun tanden te poetsen met Elmex® (zit in het basisverzekeringspakket) en zich vervolgens losjes in een dwangbuis te hijsen (wordt alleen vergoed met een aanvullende verzekering). De boonakers onder ons zullen bovendien eerst in het UMC in quarantaine moeten om zich te laten onderzoeken op allergieën en wat voor overdraagbare aandoeningen dan ook, en tevens de therapeutische opleiding Collectieve Zelfbeheersing moeten volgen in het Pieter Baan Centrum, Gansstraat 170, 3582 EP te Utrecht (www.pbc.nl/cz). Dat zal ze leren, dat schorriemorrie. Voor bollers, toepers en hartenjagers zullen vooralsnog geen maatregelen worden getroffen aangezien aan deze disciplines (nog) geen aanstootgevende risico’s kleven.

 

De Dokter Wagemaker heeft zojuist afgemeerd. De brug is al aan het zakken om auto’s, fietsen en voetgangers uit te kotsen.

Twee euro vijftig! wordt ons met een Anneke Tannekestemmetje toegesnauwd door het evenbeeld van Eucalypta, een aan jeugdpuistjes onderhevig wijf dat vanachter het kogelvrije glas met ventilatiegaatjes denkt de macht en de wijsheid in pacht te hebben, dat we nog niet zouden durven zoenen met een stel geleende lippen en die goddank niet gelukkig is met haar beklagenswaardige bestaantje omdat haar Paulussie voortdurend de hoer opgaat en zij daar niets maar dan ook niets aan kan veranderen omdat ze daar domweg het lef niet voor heeft en sinds mensenheugenis niet meer over de kwaliteiten beschikt waarmee ze hem zo’n veertig jaar geleden in de val heeft laten lopen. We rennen de steiger op, de boot in. Bij de eerste de beste restauratie gaan we naar binnen en bestellen erwtensoep met roggebrood en katenspek en een blaadje Juttertjes om op te warmen. We nemen plaats bij het raam en kijken toe hoe de ruimte zich langzaamaan vult met forensen en dagjesmensen. Een groepje attention-deficit-hyperactivity-disorderkinderen rent onvoorspelbaar tussen de tafeltjes door. Met speelgoedpistooltjes en ballonnen met ‘hoera!’ erop zitten ze elkaar achterna. Ja, maak mekaar maar af, stelletje kutkin… Ballónnen? Hoeráha? We kunnen onszelf wel voor de kop slaan! Helemaal vergeten! Als de tafeltjes in hoge frequentie gaan trillen en we lichtjes beginnen te schommelen halen we onze laptops weer tevoorschijn.

 

Tweeduizendvijftien. Het jaar dat Café 1890 25 jaar gaat bestaan. Wat er op stapel staat, of op het spel, dat weet niemand. Dat is rechtstreeks koffiedik kijken. Misschien laten we het stilletjes aan ons voorbijgaan, zonder dat iemand het merkt. Maar we verwachten stiekem dat er vet gecollecteerd zal worden onder de reguliere gasten, jullie dus, zodat we een paar weken in een niet nader te noemen warm land aan de Middellandse Zee kunnen vertoeven. Of misschien boeken jullie Bob Dylan wel voor de hele avond, of The Rolling Stones voor een half nummertje, met in beide gevallen Robby Grand & the Nine Inch Nails in het voorprogram…

 

O nee! Moet je nou kijken! Daar is ze weer, die smeuïge, voluptueuze stoeipoes. En wij maar denken dat ze in Anna Paulowna was uitgestapt. Ze ziet ons zitten, knipoogt ten teken van herkenning, tovert een ontwapenende glimlach om haar botox®lippen. Vreemd genoeg vragen we ons nú pas af of zij wél pijpt. Onze laatste bijslapen vonden het namelijk ronduit goor - hoeren pijpen, pijpen getuigt van minachting, pijpen heeft niks met liefde te maken, van pijpen krijg je blaasjes op je tong en ranzige korstjes op je lippen, van pijpen ga je kotsen. Gelukkig zijn de meningen omtrent deze delicate handeling nogal verdeeld. Zou het willens en wetens je partner niet willen pijpen een gegronde reden zijn om de echtscheidingspapieren uit de kluis te halen? Ze staat in de rij voor de kassa, met een kop koffie in haar hand en een goudkleurig tasje in haar oksel geklemd.

 

Waar waren we gebleven? O ja, 25 jaar. Op 1 mei is het zover. Ook een aardig idee is misschien om gedurende de avond, als rode draad, een Cuerva Negra-in-de-fik-steekcontest te houden. Die cocktails vliegen als warme kadetjes over de bar de laatste paar weken. En ’t is weer ’s wat anders dan natte T-shirts. Maar wie weet wordt de bevallige Eva wel weer opgetrommeld als voorgerecht, als amuse voor d’rbij, onze ruimhartige stripteasedanseres die zich uiteraard onder strenge bewaking tussen de burelen van de redactie op haar gemak mag omkleden. Het kan natuurlijk ook zomaar zijn dat er een boottochtje door de grachten wordt georganiseerd naar een of andere illustere brouwerij, als onderdeel van die fuckingkutklotefietsrally waar we inmiddels al een paar eeuwen op zitten te wachten. Nogmaals: we weten het niet. We laten ons graag gek maken, maar zoals afgesproken mogen we ons nergens op verheu...

 

Een schelle klap doet de voltallige restauratie verstommen. Ook wij kijken op. De kop en schotel ligt in scherven op de grond. Een plas koffie eromheen. Onze Mireille steekt machteloos haar armen de lucht in, de wanhoop is op haar gezicht af te lezen. Ze gaat door haar knieën, op haar hurken. Probeert vergeefs het bruine vocht met een servetje te deppen. Niemand die wat doet, dus snellen we erheen, behulpzaam als we kunnen zijn. We grissen een dienblaadje van een van de tafeltjes en leggen de scherven erop. Met de mouw van haar truitje veegt ze wat zweet van haar voorhoofd. De hulpeloze blik, de tranen in haar ogen. Ze voelt zich opgelaten, wat denken jullie! We helpen haar overeind en nemen haar mee naar ons tafeltje. Bieden haar een Juttertje aan. Toe maar, is goed voor je. Ze accepteert met een nerveus lachje, met trillende handen slaat ze het bocht in één klap achterover. Ze neemt er nog een, die ondergaat hetzelfde lot. Het doet haar zienderogen goed. Ze stelt zich voor. Donatella. Uit Bunnik. Op weg naar de begrafenis van haar moeder. Op de Pontweg bij Paal 10 door een vrachtwagen geschept. We worden er stil van. Monden vol tanden. Woorden schieten tekort. Een ongemakkelijke stilte dreigt. We moeten snel ingrijpen, iets doen. Alleen geen denkbeeldige pluisjes van onze schouder vegen, niet in onze jaszak zoeken naar niets. En dan zien we een uitweg. We wenken haar. Ze buigt naar voren. Mogen we? Ja, we mogen. We nemen haar hoofd in onze handen. Met onze duimen vegen we de uitgelopen oogschaduw van haar wangen. ’t Is een schatje. Echt waar. Kwetsbaar en helemaal alleen. We hebben ons vergist, we zijn bevooroordeeld geweest. Uit schuldgevoel of misschien wel schaamte nemen we op staande voet al onze woorden van de afgelopen uren terug, alle vunzige gedachten. Mannen, wat een afschuwelijke klootzakken zijn het toch. Op z’n tijd. We leggen onze hand bemoedigend op die van haar. We introduceren onszelf. Café 1890, Biersteeg 10, Hilversum. Bunnik is niet het eind van de wereld. Kom gauw een keer wat drinken.

 

 

 

Xmas 2014

 

24-12  ►  Nou, het is weer zo ver hoor. Kerst. Het lijkt als de dag van gisteren. En naarmate je ouder wordt zal dat langzaam maar gestaag de dag van vandaag worden. Tot je op een gegeven moment in de gaten krijgt dat je achter de tijd aan loopt te hobbelen, en je ‘m niet meer bij kan houden. Voor je het weet zit je kromgebogen op je wandelstok geleund tussen de dorpsoudjes op het leugenbankje aan de Oude Haven. Je houdt je flink, vol weemoed en nostalgie sterke verhalen opdissend. Heb je spijt van de dingen die je gedaan hebt, of juist niet gedaan. Waar is iedereen van toen toch gebleven? Wanneer heb je ze uit het oog verloren, waarom ben je eigenlijk afgehaakt? Wat zal er van ze terechtgekomen zijn?…

Maar goed. Genoeg nu. We dwalen de laatste tijd wel vaker af. Het begint een kwaal te worden. We leven goddomme niet meer in de Romantiek, zeg! Terug naar de keiharde werkelijkheid dus: kerst.

Voor de een betekent het traditioneel het geboortefeest van Jezus, met stalletjes en missen, met een boom en ballen en kaarsen en engelenhaar en flikkerende lampjes en als je geluk hebt een paar cadeautjes. Anderen zien het als een welkome overwintervakantie. Niettemin zijn er ook mensen die er huizenhoog tegen opzien, tegen de beklemmende sfeer, de apocalyptische stilte overal op straat. Tegen de gemijterde grijsaards die in kille kathedralen, met bezwerende gebaren en toverspreuken bovennatuurlijke krachten aanroepen.

Door wanhoop gedreven, bij voorbaat tot mislukken gedoemde relaties schieten ineens als paddenstoelen uit de grond. Het percentage mensen dat als gevolg daarvan zelfmoord pleegt is gemiddeld bijna het dubbele van dat in de rest van het jaar - inderdaad ja, we hebben even gegoogeld. Weer anderen grijpen de kerstgedachte ieder jaar weer aan als excuus voor hun gruweldaden: vrolijkheid op krediet, verdraagzaamheid op verzoek, vrede op bevel. Even het geweten sussen en elkaar twee dagen later weer net zo gemakkelijk afslachten, volgestouwd met kilo’s wild en liters illegaal gestookt gedistilleerd.

 

Maar wij gaan het gewoon lekker vieren. Niet dan? Met vrienden, vriendinnen, minnaars, minnaressen of familie. Vreetzaam en dorstig. Dat is ons excuus. We wensen jullie en met name onszelf een paar extraordinaire vrede-op-aarde- en nu-zijt-wellekomedagen toe.

Daarna zullen wij ons als een dief in de nacht terugtrekken op een niet nader te vermelden onderduikadres - ervan uitgaande dat het op moment van online-gaan van deze vernieuwde site nog steeds infaam, abject en niet in de laatste plaats onverantwoord is de naam te noemen - om ons voor te bereiden op de nieuwjaarspreek. Of dat gaat lukken? Dat zal de tijd moeten uitwijzen. We hebben er in elk geval, dat mogen jullie best weten, een fucking hard head in…

 

PS Vergeet niet dat er vanavond  vanaf half acht een kerstbingo is. De derde op rij alweer. Alleen, wie dit jaar onze nieuwe raddraaier zal zijn, op die vraag moeten we jullie het antwoord nog even schuldig blijven. Die ouwe getrouwe rot is tot onze grote helaasheid per omgaande zijn pensioen over de balk aan het smijten. Maar laat dat je er niet van weerhouden gewoon mee te doen. Bovendien, wat is nou een joet voor drie rondjes? En de prijzen zijn ook dit keer weer met de grootste zorg en liefde uitgezocht.

Tegen degenen die slechts één rondje voor €5 of twee voor €7,75 mee willen doen zeggen we: meld dat van tevoren even aan de bar. Dan hoef je achteraf niet quasiverontwaardigd en in alle onredelijkheid gaan lopen zeiken dat de regelgeving onduidelijk en ronduit of misschien zelfs vierkant kut was. Anyway, maak 'r 'n mooie avond van met z'n allen. En slaap morgen 's lekker uit voor de verandering. Wij gaan dat in elk geval zeker doen.

 

 

 

Blog

Niet geheel tegen beter weten in hebben we unaniem besloten de blog uit het leven te roepen. Hier had je ideeën, frustraties, commentaar en op- of aanmerkingen kunnen posten aangaande deze site en Café 1890 zelf. We hadden er diep in ons hart al een hard hoofd in, dus vandaar...

 

Esther vd B                                                 ▼ ▲20-1 →  Voordat je besluit alsnog zoet en onverwacht wraak te nemen, hebben we snel die h d'r maar weer tussen gezet. Flauwe grappen zijn namelijk zó 2014, weet je! Bovendien zijn we er, na talloze slapeloze nachten ons archief compleet overhoop te hebben gehaald, in geslaagd een mugshot van je te vinden waarop je bij hoge uitzondering met frisse, heldere blik de wereld overziet.Jij weet net zo goed als wij dat de wens de vader van de gedachte is, maar heel, héél misschien is er vanaf vandaag eindelijk 's een land met je te bezeilen, leer je een keertje maat te houden, je grenzen kennen, en die grote bek van je op het juiste moment in toom te houden, die over het algemeen vergezeld gaat van zo'n typische, quasi-ongeïnteresseerde blik. Gênant gewoon. Dat je dat zelf nooit in de gaten hebt! Je hoeft je echt niet stoerder voor te doen dan je bent. Maar goed, dit alles even op een stokje. Lieve schat, we wensen jou het allerbeste en alle opportunisme van de wereld toe voor jouw persoonlijke nieuwe jaar. Ga d'r gewoon voor. Hatseflats (toch?)! Ineens geïnteresseerd in Esther? Klik dan hier.

 

15/16 Januari

Omdat januari wegens gezichtsbedrog altijd twee keer zo lang duurt als de andere maanden, had het vandaag al februari kunnen zijn. Maar dat is het niet, dus beschouw dit intermezzootje dan ook maar als vulling.

 

Mo T                                                             ▼ ▲13-1 →  Hoe oud ben je nu geworden? We kunnen ons je negende lustrum van twee jaar geleden nog goed voor de geest halen. Wat ga je dit jaar doen? Uit de broek in de rok of jurk? Stappen in espadrilles met plateauzolen of op stiletto's? Het maakt ons geen moer uit, zolang je die vette lach met dat knorretje ter afronding maar houdt. Daar heb je nu eenmaal patent op. We zullen voor de gein een uitnodiging op Facebook zetten. Kijken wie er allemaal op Paleis Soestdijk af komen.Mo, whatever you're gonna do, een fijne geboortedag gewenst namens ons allen en maak er wat moois van. Meer te weten komen over Mo? Klik hier.

 

B'days

Zoals jullie inmiddels begrepen zullen hebben komen in deze kolom ook alle verjaardagen te staan (met lovende kritieken en indien noodzakelijk aanslagen op persoonlijkheden).

 

Willem v W                                                 ▼ ▲8-1 →  Vijfenveertig jaar alweer, fijne gozer! Je negende lustrum. Ga zo door, Street Fighting Man, en pak onderweg naar huis gerust nog 's een boompje of een lantaarnpaaltje mee. Die staan toch alleen maar in de weg. We hebben een leuk fotootje van je gevonden. Hij is genomen tijdens het WK-voetbal vorig jaar. We vermoeden dat je net wakker was. Maar what the fuck, moppie, je bent jarig, en we stellen het zeer op prijs dat je dat met ons wil vieren. We wensen je een mooie dag, met een Hertog Jannetje hier en daar, maar liever een Jupilerretje natuurlijk... Meer weten over Willem? Klik dan hier eens.

 

Kerstavond

Donderdag 24 december aanstaande zal voor het vierde jaar in successie een kerstbingo plaatsvinden. We beginnen zo rond 19.30 uur, en de prijzen zullen in dit jubileumjaar niet misselijk zijn. Laat tijdig weten of je mee wilt doen (€10 voor drie rondes per strekkende kaart), want op = op!

 

Vroeger                                                       ▼ ▲Vroeger was alles beter. De grootste dooddoener van alle dooddoeners. Want vroeger is niet meer. Iedereen heeft een vroeger, als klein kind is de vroeger gisteren of vorige week, hoe ouder je wordt hoe meer vroeger er is. En als je dood gaat is vroeger het enige wat er nog is.Maar vroeger is niks, het is geweest, done ,weg. Net als later, de toekomst, die bestaat ook niet. Het is gekmakend als je er over na gaat denken, maar het enige wat echt is, is het nu. Wat je nu doet, zegt, denkt en wie je lief hebt is het enige dat telt. Het is bepalend voor je toekomst. Dus alles wat je vroeger deed, zei, dacht en liefhad, toen vroeger nog nu was,  heeft je gemaakt tot wat je nu bent.Terugkijken naar vroeger heeft echter wel degelijk zin. Terugkijken met spijt is funest, spijt is de meest zinloze emotie die er is. Want elke beslissing die je neemt levert je iets op. Als wat het je oplevert niet is wat je wou dan is dat wat je wou dus niet de bedoeling. Maar het brengt je weer andere uitkomsten, andere wegen die misschien veel beter zijn. Terugkijken met boosheid over wat andere mensen jou allemaal hebben aangedaan is eveneens kansloos. Wat andere mensen doen, zeggen, denken en wie ze liefhebben ligt volledig buiten jouw invloed. Toen, nu en in de toekomst. Zowiezo het je bezighouden met het leven van anderen en erger: het proberen te veranderen van anderen is een vorm van arrogantie die een volledig averechtse  uitkomst heeft. Terugkijken in beschouwing, om over jezelf te leren heeft wel zin. Het is de enige reden om terug te kijken, wat heeft het me opgeleverd? Moeten er dingen anders? En waarom doe ik steeds wat ik doe? Als je daarmee aan de slag gaat kan vroeger je leren over later en je inspireren om het nu optimaal te laten zijn.Op oudjaarsdag, op de grens tussen vroeger en later, wenst men elkaar alle geluk, voorspoed en gezondheid voor het nieuwe jaar. We kunnen het dus wel. Maar de wereld zou veel mooier worden als we dat elke dag zouden doen. Want elke dag, elke minuut is een grens tussen vroeger en later en waardevol genoeg om iedereen alle geluk, voorspoed en gezondheid toe te wensen. Dat maakt het nu zoveel mooier. Proost! 

 

Nieuw

Het komende jaar zullen we van start gaan met een serie columns. Ze zijn te herkennen aan het scharlakenrode kozijn en zullen in deze kolom hun plek vinden. In welke frequentie ze gaan verschijnen hangt helemaal en alleen van jullie af. Onze reporter zal op regelmatige basis Café 1890 bezoeken en op spitsvondige wijze (hetzij door uitlokking of geveinsde onverschilligheid) de ogen en oren de kost geven, op jacht naar voer voor bijtende of juist zoetsappige, maar altijd smaakvolle satire.

Hieronder alvast een spontaan voorproefje van wat jullie ongeveer kunnen verwachten.

 

Sulfiet? 112!                                              ▼ ▲Per 1 januari 2015 zal de Allergenenwet voor de horeca van kracht worden. Dat betekent dat je niks meer kan bestellen, ook niet bij 1890,  zonder dat je voorgelicht wordt over de risico’s. En dan niet de risico’s op het gebied van alcoholisme, obesitas of armoede, maar op het gebied van een allergische reactie.Vooral sulfiet, een der allergenen op de lijst in de wet, is een risicovol goedje. Ongeveer 5 procent van de astmapatiënten krijgt binnen 5 minuten ademhalingsmoeilijkheden na het nuttigen van sulfiethoudende drank. Sulfiet zit in bier, whisky, wijn, likeuren en rum, kortom in alles wat lekker is.Symptomen die bij een allergische reactie kunnen voorkomen zijn onder andere: opgezwollen of jeukend gezicht, lippen, tong, of oogleden; braken, diaree, een vastzittende of lopende neus, astma, of in ernstige gevallen anafylaxie (shock).Een dergelijke reactie kan fataal zijn en dient ogenblikkelijk behandeld te worden.Het is dus van essentieel belang voor Bertram om na de voorlichting en het verstrekken van de consumptie, 5 minuten na de eerste slok pols en ademhaling te controleren van de gast en te informeren naar jeuk. Meegaan naar het toilet wordt stellig aangeraden om de consistentie te checken en aan de neus kan even worden gevoeld of deze nog vast zit. Dit ritueel moet elke keer herhaald worden omdat een allergie zich kan opbouwen en dus pas na een tijdje aan het licht kan komen.  Dat dit een arbeidsintensieve wet is moge duidelijk zijn. Als gast zal je over een eindeloos geduld moeten beschikken. Voor je eindelijk je tweede slok kan nemen ben je zo 10 minuten verder.Makkelijker voor iedereen is als Bertram geen astmapatiënten meer toelaat.En het alarmnummer 112 uit zijn hoofd leert. 

 

Blowing new life into the site

Hoi. Zoals jullie misschien gemerkt hebben is er iets veranderd aan het uiterlijk van de site. Hij is wat compacter, om het onszelf gemakkelijker te maken, en heeft wat meer kleur op z'n wangen gekregen. Hij is volledig te besurfen voor eigenaars en -aressen van 4:3-monitors, maar tegen de liefhebbers zeggen we: schaf er een van minimaal 24 inch aan.

Stuur ons jouw 'Kenny Says'               ▼ ▲Van verbazing plopten onze ogen uit onze kassen toen we een half jaar terug, out of the blue een e-mailtje ontvingen van Kenneth Christopher McCormick. Dat grappige murmelende kereltje van tien, helemaal leip van porno, bij de meesten van jullie beter bekend als (Aw my God they killed) Kenny uit de tekenfilmreeks South Park. Hij wilde zich afscheiden van Eric, Stan and Kyle en graag Nederlands leren. Maar we zijn inmiddels tot de conclusie gekomen dat hij ons kleurrijke taaltje never nooit under the knee zal krijgen. But not grieved, we hebben het volgende bedacht: onderaan deze pagina (via de Contact-link hierboven kom je er ook) hebben we een korte snee van Kenny geplaatst. Heb jij nou zo'n absurde 'Kenny says' (= een Nederlandse uitdrukking letterlijk & zodanig naar het Engels vertaald dat geen enkele native speaker er nog een hol van snapt), klik dan op dat ventje en stuur 'm op. Mits goed bevonden plaatsen we 'm geheid in The Blue Bar op deze homepage, met je initialen en toenaam. Dus chop chop! Doe je best en verras ons! Zo moeilijk is 't niet. A child can do the laundry!

 

 

Dump what you have on your liver

Niet eens tegen beter weten in hebben we toch en unaniem besloten een blog het leven in te roepen. Hier kun je ideeën, frustraties, commentaar en op- of aanmerkingen posten aangaande deze site en Café 1890 zelf. Over dingen die je koel, kut of kanniet vindt. Deze drempelverlagende app bevat een krachtige zoekfunctie en is, in tegenstelling tot het forum van vorig jaar, een stuk overzichtelijker en volledig embedded (=geïntegreerd) in deze webzijde - je hoeft dus niet eerst naar de site van de host (Nabble.com) te surfen om je (on)genoegen te spuien. Scheelt toch weer een paar nanoseconden.

 

Hoe het werkt?

Jullie kunnen allemaal de was doen. Klik op Blog in de pistachegroene menubalk hierboven en vervolgens op register rechts bovenin. Vul een bij jou passende username (je zou je eigen naam kunnen overwegen), een geldig e-mailadres en een zelf te bedenken password in en bevestig deze. Ga akkoord met de voorwaarden door deze aan te vinken, typ de redelijk leesbare combinatie van letters en cijfers in het invulvak ernaast en klik op register now. Je ontvangt per omgaande een bericht in je inbox (of in sommige gevallen je spamfolder) met een link waarmee je je account kan activeren. Das alles, you're good to go. Bij een volgend bezoek hoef je alleen maar in te loggen met bovenstaande gegevens, of er voor kiezen ingelogd te blijven.

 

De mogelijkheden

Naast het plaatsen van berichten en reageren op wat anderen neergekalkt hebben kun je ervoor kiezen een mailtje te ontvangen telkens wanneer je een reactie hebt gekregen op een van je posts. Verder kun je smileys en foto's toevoegen, een poll opstellen, een avatar uploaden, en je eigen posts, ingeval van bijvoorbeeld oprechte spijt, aanpassen of verwijderen door op options te klikken (en vervolgens op edit of delete this topic). Om terug te gaan naar de hoofdpagina klik je op cafe 1890 weblog links bovenin. Wij zeggen: knock yourselves out en registreer je nu.

 

NB De redactie stelt zich op geen enkele manier aansprakelijk voor gewelddadige, racistische of vernederende uitlatingen op deze blog. Dus mochten er onverhoopt geschillen of schermutselingen ontstaan, dan lossen jullie dat maar mooi onderling op. Termen als patatje oorlog, zwarte piet, negerzoen, kaas- en moorkop, bruine bonen, huzarensalade, Zeeuws Meisje, zwarte doos, wentelteefjes, jodenkoek, pinda, zwart geld witwassen, zigeunerschnitzel of blanke lak en ga zo maar door zullen onverwijld verwijderd worden.

 

 

©2012 - 2015  Kenny Angel  |  Hilversum

 

Café 1890

 

Biersteeg 10

1211 GC Hilversum

T  035 6235169

 

Openingstijden

 

Di t/m Do   16.30 - 01.00

Vr  16.30 - 03.00

Za  14.00 - 03.00

 

Wij doen aan

 

Verjaardagen

Happy Hours

Bedrijfsborrels

Jubilea

Muziekavonden

Verkleedpartijen

Feestjes

Begrafenis Afterparty's

Scheidingen

Vrijgezellenavonden

Bruiloftsrecepties

 

Weeronline.nl - Meer weer in Hilversum