hou je vast zo vlak voor de kerst

Vrijdag 22 december 2017

vanaf 21 uur

 

SJOERD VAN DEN BROEK

(The koffers, LSB Experience)

 

met zijn gitaar

 

Kom, want je hebt toegang...

Fotogalerijen

25 JAAR

MUZIEK

KONING

VARIA

VERJAARD

1 mei 2015 - Café 1890 bestaat 25 jaar

Muziekavonden met bandjes en zo...

Koningsdagen 2010 - 2017

Van alles en nog wat door mekaar heen

Uyt den ouden doosch

OurTube video's

FIETSTOGGIE 1.0

1890 MIXIE

LEEF!

Met dank aan Arno K.

18 TAINMENT

In dit onderdeel vind je onze regels van alle kaart-, dobbel- en klepperspellen die op geregelde basis in Café 1890 gepleegd worden. Als je van gokken houdt kun je aan de gokkast gaan hangen, bamzaaien of meedoen met het Giro-, het Tour- of Vueltaspel. Geef je op als het zover is of klik op het wielrenpictogrammetje in het menu. Voor de regels van 'Doorgeefje' (een soort Silent Chinese Whispers met hartige dropjes of zoetigheidjes naar keuze) gelieve je te wenden tot de gastheer, tevens entertainer-barman en gatekeeper:  Bertram T.

 

 

 

 

We houden het graag leuk en het liefst ook gezellig. Ergo: om ongeregeldheden slash schermutselingen te voorkomen schenken we geen alcohol aan gasten jonger dan 18 jaar. We verkopen geen sigaretten, maar roken kan wel, in de Dampkring of aan het door weer en wind geteisterde buitenbarretje.

 

 

Doe mee met ons lottospel

Zoals je inmiddels al begrepen zult hebben is het definitief afgelopen met de reserve- en bonusgetallen. Vanaf 2 januari 2016 zijn we het lottospel net zo gaan aanpakken als Café Felix 3 het in haar glory days deed. Daarbij gaan we gewoon weer uit van de Nederlandse Lotto. Er zijn standaard 5 trekkingen per maand (laatste zaterdag van de maand = Superzaterdag = 2 trekkingen) en af en toe 6 als de eerste zaterdag op de 1e of 2e van de maand valt (of op de 3e als de maand 31 dagen telt).

 

Hoe werkt het?

Je gaat naar de bar, bestelt een drankje en kiest 10 verschillende getallen uit de reeks 1 t/m 45. Dit zijn de getallen waar je de gehele ronde mee speelt. Een ronde bestaat uit een van tevoren onbekend aantal trekkingen, maar is afgelopen zodra van een van de spelers alle 10 getallen getrokken zijn. Dus hoe langer een ronde duurt (en hoe meer deelnemers er zijn natuurlijk!), hoe hoger de inzet en daarmee de prijs (*). Hebben twee of meerdere spelers tegelijk hun 'kaart vol' dan wordt het prijzengeld zo eerlijk mogelijk verdeeld (daar hebben we speciale differentiaalrekeningtabellen voor in het leven geroepen).

Geef je 10 geluksgetallen door aan Bertram T, betaal en je doet vanaf de eerstvolgende speelronde mee. De kosten bedragen €5 (zegge: vijf euro) per trekking. Betaal per trekking op tijd of een aantal weken vooruit. Dat scheelt een hoop rompslomp en achternageloop.

 

(*) Er worden géén administratiekosten in rekening gebracht slash van het prijzengeld afgetrokken.

NAAR DE SPELREGELS

Geen alcohol < 18
Veilig uit

Spelregels - klik op een van de spellen om te openen of te sluiten (▼ of ▲).

  • MEXEN

    Geschiedenis

    Mexen, ook wel Mexicanen genoemd, is, anders dan de naam doet vermoeden van oorsprong een Bretons spel, uitgevonden door Cansarmemexis, een van de bewoners van een klein vissersdorpje dat, in tegenstelling tot de rest van Gallië, moedig weerstand bood tegen de Romeinse overheersers.

     

    gallische dorp

     

    Het spel

    Wat je nodig hebt is het volgende: een beker (liefst niet van aardewerk, porselein of glas), twee werpstenen, en per speler een draaisteen, die bij aanvang op 6 moet staan. Het aantal deelnemers is in principe onbeperkt, maar vijf zes spelers beschouwen we toch wel als ideaal. De handelingen zijn vrij eenvoudig: je doet de twee werpstenen in de beker, je schudt en zet (of smijt) de beker omgekeerd, luchtdicht, op de bar neer. Pas als de stenen stil liggen mag je de beker optillen en kijken wat je gegooid hebt. Liggen de stenen op elkaar dan heb je een 'bok' en moet je overgooien.

     

    Het is de bedoeling zo hoog mogelijk te gooien. Het hoogste is 21, de mex, die bestaat uit de 1 en de 2. Het laagste is 31 (de 3 en de 1, een zogenaamde Belgische mex). Vervolgens, in oplopende volgorde: 32, 41, 42, 43 (een Calissie), 51, 52, 53, 54 (magisch), 61, 62, 63, 64 en 65. Daarboven komen de dubbele worpen: 11, 22, 33, 44, 55 en 66 (ook wel 100 t/m 600 genoemd). Dus 11 is hoger dan bijvoorbeeld 65, enzovoort.

     

    Degene die begint met gooien bepaalt meteen het aantal worpen die de volgende spelers mogen doen (maximaal 3). Wie een mex gooit mag niet verder en moet de beker meteen doorgeven. Echter gooit hij bijvoorbeeld 31 in de eerste worp en 22 in de tweede, dan zal hij de beker hoogstwaarschijnlijk, 'tweehonderd in twee' blèrend, doorgeven naar de speler links van hem, die dan maximaal 2 keer mag gooien. Degene die aan het eind van een ronde het laagst heeft gegooid, moet zijn draaisteen op 1 zetten (of één waarde hoger dan waar hij op stond). Zat er een mex bij, dan moet hij naar 2 draaien, bij 2 mexen naar 4, etc. Wie zodoende het eerst weer op 6 staat heeft verloren en moet een rondje geven en betalen (of eventueel tijdelijk op zijn rekening laten zetten).

     

    TIP Als je op 5 staat en de rest (of een groot aantal spelers die je zo goed als niets gunt) nog op 6, kun je ervoor kiezen zo laag mogelijk door te geven opdat die anderen er moeilijker onder kunnen gooien. Wie namelijk aan het eind van het spel niet gedraaid heeft (en dus nog op 6 staat), mag niet meedrinken.

     

    Variaties op het thema

    Als enige in het Gooi en omstreken kent Café 1890 naast het traditionele mexen drie afgeleiden daarvan, die soms tijdens een baldadige of overmoedige stemming gespeeld worden. We vatten ze hier kort samen. We raden de beginnelingen aan het gewoon eens uit te proberen. De algemene spelregels blijven gewoon van kracht.

     

    • Slechts één werpsteen in de beker. Deze variant vereist enig vooruitdenkwerk. Je mag maximaal drie keer werpen. Iedereen staat bij aanvang op zes. Je gooit de werpsteen en telt daar de waarde van je draaisteen op dat moment bij op (dus als je bij de eerste worp een vijf gooit heb je 65). En zo gaat het maar door. Het leidt vaak tot verrassende resultaten.
    • Drie werpstenen in de beker. Je mag maximaal twee maal gooien. Gooi je bijvoorbeeld een vijf, een drie en een zes, dan kun je ervoor kiezen 65 door te geven, of het nogmaals te proberen. Gooi je een twee, een zes en een 1, dan is de keus al snel gemaakt, hoewel je bij deze variant niet verplicht bent een mex door te geven...
    • Met vier werpstenen in de beker. Hier gelden dezelfde regels als voor drie stenen beschreven, alleen mag je slechts één keer gooien.

     

    Hoe café 1890 het doet

    Het spel mag pas een aanvang nemen als alle spelers hun draaisteen op 6 hebben staan. Eventueel mag eenieder Henkie 'Reigertje' D, indien aanwezig,  een bemoedigend klopje op zijn achterhoofd geven. De speler die klaar is met gooien is verplicht de stenen terug in de beker te doen voor de volgende speler. Ester-met-een-H-d'rtussen-worpjes, ook wel 'Sweethearts' genoemd - waarbij je de werpstenen uit de beker laat rollen - zijn, op straffe van een TD'tje voor alle spelers, volstrekt uit den boze.

     

    Als het spel gespeeld is, de verliezer bekend, dan bestelt deze een rondje voor degenen die daar recht op hebben. Voordat de uitbater de drankjes uitgeschonken en geserveerd heeft heerst doodse stilte, en mag er niets aangeraakt of gevraagd worden. Pas als iedereen voorzien is, moet de speler links van de verliezer (indien deze niet op zes is blijven staan) vragen of hij een revanche wil. Zo ja, dan mogen de draaistenen weer op 6 gezet worden voor een volgende ronde. Als iemand er genoeg van heeft, dient hij dit tijdig te melden, en wel vóór het begin van een nieuw spel, dat hij overigens nog wél mee moet spelen (hij kan zich echter nog laten verleiden tot een allerallerlaatste  Finale en daarna nog tot een Grand Finale of zelfs een Super Grand Finale, maar hoeft het niet meer te melden als hij er mee wil stoppen).

     

    Draaisteen

    Zoals iedereen inmiddels wel weet, heeft iedere deelnemer aan het edele mex-spelletje een persoonlijke draaisteen die zijn slash haar stand aangeeft. Nu blijkt de laatste tijd steeds meer de behoefte te bestaan, met name bij Robbie Psych, de steen van Hans T in de gaten te houden. Alsof de beste man niet te vertrouwen zou zijn? Dit 'in de gaten houden' uit zich in eindeloos gestaar. Hans T heeft hier onlangs met klem bezwaar tegen aangetekend, en dat bezwaar willen we bij dezen honoreren. Het werkt zeer intimiderend, en het houdt het spel op. We hebben besloten de volgende sanctie op te leggen: elke keer dat Robbie Psych naar de draaisteen van Hans T kijkt, kost het hem een fluitje, dat door Hans T opgedronken dient te worden. Dat het maar even gezegd is...

     

    Eerbetoon

    Het betreft hier onze werpbeker, die alle schade en schande, alle lief en leed heeft doorstaan gedurende de afgelopen 15 jaren. We hebben hem ter gelegenheid van deze gelegenheid opnieuw in een zilveren jasje van duct-tape gewikkeld. Van harte, beker! Ga vooral zo door! We love U!

     

    Schuiven

    Een heet hangijzer, waar Bertram T nog eens de vinger op wilde duiden, is het doorgeven van de werpbeker. Als een speler heeft geworpen slash gegooid dient deze niet alleen de stenen terug te doen in de beker, maar die ook naar de volgende speler door te schuiven. Gewoon een principekwestie, en een geste van beleefdheid (dat overigens al zo ver te zoeken is bij dit spelletje).

     

    Clubvorming

    Sinds een tijdje is het de gewoonte medespelers welkom te heten in 'de club'. Dat doe je wanneer een van hen op hetzelfde aantal punten komt te staan als jijzelf (of een ander) staat. Uit onderzoek blijkt dat dat een positieve uitwerking heeft; de mensen voelen zich sneller op hun gemak tussen al het geweld waarmee dit spelletje doorgaans gepaard gaat. Eindelijk eens een initiatief dat we van harte toejuichen!

     

    Ingelaste mededeling

    Lausanne, 18 juni 2013 - Sinds een aantal weken steekt een opmerkelijk, maar bijzonder irritant fenomeen de kop op: de 21 tonen. Dit soort gedrag is bijzonder intimiderend en kan absoluut niet door de beugel.

    Het gaat als volgt: een speler gooit 65, hij klemt de stenen (over het algemeen tussen duim en wijsvinger) tegen elkaar en laat de speler die na hem aan de beurt is demonstratief de keerzijde van die stenen zien (de Mex dus). Uit recent onderzoek is gebleken dat 100% van de ondervraagde mexers een dergelijke actie inderdaad als uitermate bedreigend ervaren. Derhalve hebben wij met ingang van heden unaniem besloten deze kwelgeesten een sanctie op te leggen van één drankje voor de speler aan wie zij de 21 tonen, en wel voor iedere keer dat zij deze terreurdaad plegen. Dat zal ze leren.

     

    Waarschuwing

     

                                                                                Onbetrouwbaar sujet

     

    Lausanne, 23 maart 2013 - Bijna elke zaterdagmiddag schijnt er een onguur sujet, een gesjeesde marinier hebben wij vernomen, door Hilversum te banjeren die uit alle macht, met dreigende taal poogt de regels van dit edele spelletje te ondermijnen, en daar met name uit puur eigenbelang een gigantisch behagen in schept. Mijd deze man, laat je niet met hem in, benader hem niet want hij is onberekenbaar, stuurs en zeer onwelwillend. Speel je eigen spel, dat is het enige wat we je kunnen aanraden.

  • TOEPEN

    Officieel

    Toepen is een kaartspel dat gespeeld wordt met 32 kaarten. De volgorde van hoog naar laag is: tien - negen - acht - zeven - aas - heer - vrouw - boer. Over het algemeen wordt toepen gespeeld met vier spelers – het kan echter met twee tot acht spelers. Elke speler krijgt vier kaarten, waardoor er 8 (twee spelers) tot 32 (8 spelers) kaarten in het spel zijn. Het spel wordt gespeeld in een aantal rondes. Wie de vierde slag haalt, dat wil zeggen bij het uitspelen van de laatste kaart de winnende kaart heeft, is winnaar van de ronde.

     

    Bij toepen draait het om strafpunten. Een van de spelers houdt de stand op een papiertje bij. Degene die het eerst op 15 punten is beland is het lul en heeft verloren. Hij of zij moet een rondje bestellen voor zichzelf en zijn of haar medespelers. Komt iemand op 14 punten, dan staat hij op pelt, aanpakken of armoede. Dan moeten de overige spelers stuk voor stuk beslissen of ze die armoedzaaier pakken of niet, op straffe van 1 of 2 punten bij verlies.

     

    De speler links van de deler moet de eerste kaart opgooien. De andere spelers moeten een voor een kleur bekennen. Kan een speler niet bekennen, dan mag hij zelf weten welke kaart hij opgooit. De speler die én kleur heeft bekend én de hoogste kaart heeft gespeeld wint de slag en mag uitkomen voor de volgende ronde. De speler die de laatste slag wint krijgt geen punten en moet uitdelen voor het volgende spel. De rest krijgt een of meer punten, al naar gelang het aantal keren dat er getoept (of op de bar geklopt) is. Je toept als je verwacht de laatste slag (en daarmee de ronde) te winnen. Degenen die niet meegaan doen niet meer mee met het spel en krijgen 1 punt. Zij die wél meegaan lopen het risico 2, of (bij overtoepen) meerdere punten te krijgen.

     

    Degene met het meeste aantal punten heeft de mogelijkheid blind te toepen, en moet dit aangeven voordat wie dan ook zijn kaarten heeft gezien. Als de blinde toeper bijvoorbeeld op 10 punten staat mag hij maximaal 6 blind spelen (één punt boven zijn macht). De medespelers mogen hun kaarten inzien alvorens al dan niet mee te gaan, of blind meegaan. Wint de blindspeler dan krijgen degenen die zijn meegegaan 7 punten (in dit voorbeeld). Is er iemand blind meegegaan dan krijgt deze 6 punten. Echter verliest de blindganger, dan heeft hij verloren en moet bestellen.

     

    Voor de kleuters onder ons

    "Vuile Was" (drie plaatjes en een 7) of "Witte Was" (vier plaatjes) is een manier om een erg slechte hand 'schoon te wassen' door nieuwe kaarten te pakken, of om te bluffen. Een speler die zijn Was inlevert (dat wil zeggen al zijn

     

                                                                vuile was

     

    kaarten), doet dit met de afbeelding naar beneden en zegt daarbij: "Vuile Was" of "Witte Was". Iedere speler heeft dan het recht deze Was te controleren. Deze draait de Was kaarten om en toont deze aan alle deelnemers. Is de Was niet Vuil of Wit dan dient de eigenaar ze onder de stapel te leggen, krijgt een strafpunt, en doet niet meer mee met dat potje. Verder is een speler verplicht te fluiten als hij drie boeren of drie tienen in zijn hand heeft.

     

    Hoe café 1890 het doet

    Sommigen bluffen alles bij elkaar. Zij kijken even vluchtig naar hun kaarten om vervolgens meteen een mep op de bar te geven. Met name Hans T heeft er nogal een handje van, nog voordat de rest hun kaarten heeft kunnen inzien.

    Wellicht ten overvloede: wij fluiten niet, dat kunnen we niet, en hangen evenmin onze witte of vuile was buiten.

     

    Net als bij hartenjagen, mexen en bollen kent toepen geen uitgesproken winnaar, maar slechts één grote verliezer, ook wel DE of HET LUL genoemd. Deze is verplicht een rondje te geven en te betalen (of tijdelijk op zijn rekening te laten zetten).

  • HARTENJAGEN

    Officieel

    Hartenjagen. Wie kent 't niet. Een spel van 32 kaarten (vanaf de 7 t/m de aas) wordt over bij voorkeur vier man verdeeld. De aas heeft de hoogste waarde, de 7 de laagste. Elke hartenkaart is één punt waard, klaverboer 2 punten en dat haat/liefde opwekkende schoppenwijf maar liefst 5. In totaal zijn er dus 15 (straf)punten in het spel. Je moet altijd kleur bekennen, tenzij dat onmogelijk is. Dan mag je bijgooien wat je wil. Officieel komt de speler die ♣7 heeft uit. Daarna volgt de rest kloksgewijs. Degene die een slag wint, komt uit voor de volgende slag.

     

    De spelers beginnen allemaal op 0 en stappen in met ieder een retourticket voor standaard 50 punten. Op de heenreis is het de bedoeling zoveel mogelijk punten te dumpen. Mocht iemand in een ronde alle 15 punten halen (een doorslag, mars of pit), dan gaat de rest van het gezelschap 15 punten omhoog. Als een der deelnemers de 50 punten heeft bereikt (of eroverheen is gegaan), dan wordt de terugreis aanvaard. Vanaf dat moment is het de bedoeling zoveel mogelijk punten te vergaren, om zo snel mogelijk weer op 0 uit te komen. Als een van de spelers uiteindelijk de 0 heeft bereikt (of eronderdoor duikt), heeft degene die op dat moment het meeste aantal punten over heeft verloren.

     

    Origine - the black lady

    Hartenjagen is een van oorsprong Amerikaans kaartspel. Daar wordt het Black Lady genoemd. Black Lady is een spel voor vier spelers waarbij gebruik wordt gemaakt van het gehele kaartspel (52 stuks zonder de jokers). De rangvolgorde is van aas (hoogst) t/m 2. In het begin worden de kaarten gelijk verdeeld onder de vier spelers. Vervolgens kiezen alle spelers drie kaarten uit en geven die door aan de speler links van hen.

     

    black lady

     

    Bij Black Lady zijn alle harten 1 punt waard en de schoppenvrouw 13 punten. Er zijn per ronde dus 26 punten te verdelen. Ook het keerpunt ligt hoger - pas bij 100 punten wordt de terugreis aanvaard.

     

    De speler die na het uitdelen en doorgeven van de kaarten ♣2 heeft, moet beginnen door hiermee uit te komen. Vanaf dit moment geldt de bovenstaande speelwijze, met dien verstande dat er bij de eerste slag nog geen hartenkaart of schoppenvrouw gespeeld mag worden (tenzij het echt niet anders kan - you lucky bastard!).

     

    Hoe café 1890 het doet

    Wij gaan tot 40 punten - dat is mooi zat - en dan weer terug. Degene die links van de deler zit komt uit, dus niks ♣7! Als een van de spelers alle 15 punten behaalt mag hij bepalen of de rest omhoog gaat of hijzelf omlaag. Degene die tijdens de heenreis het eerst op 25 punten (of meer) komt te staan is de tussentijdse klos, en veroordeeld tot het bestellen van een rondje voor zijn medespelers. Hetzelfde lot ondergaat degene die de meeste punten over heeft als iemand de 0 heeft bereikt of daaronder duikt (en daarmee het spel beëindigt).

     

    Net als bij toepen, mexen en bollen kent hartenjagen geen uitgesproken winnaar, maar slechts één grote verliezer, ook wel DE of HET LUL genoemd. Deze is verplicht een rondje te geven en te betalen (of tijdelijk op zijn rekening te laten zetten).

  • BOLLEN

    Officieel

    Bollen is een spelletje dat met 32 kaarten wordt gespeeld. De aas is het hoogst per kleur, de zeven het laagst. Een spelletje Bollen bestaat bij Café 1890 uit 6 + 1 + 6 = 13 rondjes. Degene die na afloop de meeste Bollen onder elkaar op zijn conto heeft staan, heeft verloren, en moet, dat moge inmiddels duidelijk zijn, een rondje bestellen voor het voltallige deelnemersveld. De stand wordt bijgehouden op een speciaal hiervoor ontworpen en in het leven geroepen langwerpig opschrijfblocnotevelletje.

     

    Bollen valt van nature onder de bied-kaartspelletjes, maar is bijlange na niet zo lullig als boonaken - aan Bollen liggen strenge deelnemerseisen* ten grondslag, niet iedereen kan zomaar aanschuifen en handenwrijvend of, erger nog: likkebaardend meedoen.

     

    Het spel

    In het eerste rondje krijgt iedere speler één kaart toebedeeld. Van de overgebleven stok kaarten wordt de bovenste omgedraaid - dit is de troefkleur. En zoals te doen gebruikelijk gaan troefkleuren boven alle andere kleuren. Je moet kleur bekennen, tenzij onmogelijk. De speler links van de gever moet het eerst zeggen hoeveel slagen hij denkt te halen, in dit geval dus maximaal eentje. Hij zegt '0' of '1'. Dan mag de volgende speler bieden. Het totaal aantal slagen van alle deelnemers bij elkaar opgeteld mag nooit gelijk zijn aan het aantal kaarten dat elke speler in zijn hand heeft. Dus, om even kort te sluiten op bovenstaand voorbeeld: stel je bent met z'n vieren, iedereen heeft 1 kaart in zijn hand. De eerste zegt '0', de tweede '1', en de derde '0'. De vierde, laatste man, mag nu geen '0' zeggen, ook al heeft hij een volkomen kutkaart in zijn hand. De geboden slagen worden genoteerd op dat speciaal ontworpen opschrijfblocnotevelletje: 0, 1, 0 en 1. Degenen die hun aantal geboden slagen hebben gehaald, krijgen daar de punten voor. Zij die meer of minder slagen hebben gehaald dan ze geboden hadden, krijgen een Bol, die over hun geboden slagen heen gekalkt wordt (☻).

     

    Bij het tweede rondje krijgt ieder twee kaarten, bij het derde drie, etc. Dit gaat zo door tot ronde 6. Daarna volgt een enkele ronde (6 zonder troef), en dan weer een ronde met zes kaarten (met troef), vijf, vier, drie, twee, en uiteindelijk de laatste weer met één kaart. Net als bij hartenjagen kun je ook bij Bollen spreken van een heen- en een terugreis.

     

    Mochten twee of meer spelers aan het eind evenveel Bollen hebben, dan heeft de speler met het minst aantal punten verloren. Zijn ook de punten gelijk, dan bestellen ze beiden een rondje.

     

    N.B. Degene die na ronde zes, aan het eind van de heenreis, de meeste bollen heeft, moet als tussendoortje een rondje bestellen op eigen naam.

     

    * Aan Bollen mogen geen beunhazen of ander tuig in werkkleding meedoen. Zij zullen linea recta moeten wachten tot een aantal mensen uit medelijden bereid is een potje te boonaken.

     

    Emilia Romagna

     

                                                                 emilia

     

    Bollen komt oorspronkelijk uit deze Italiaanse streek, en dateert van 25 april 1945, toen het land zijn bevrijding vierde. Een viertal oude mannetjes zat in een lokaal barretje in Bologna te kaarten, toen er uit het niets een bonte parade van hitsige, feestvierende dames, aangevoerd door Maria Pizzitetta, met ontbloot bovenlijf voorbij paradeerde. De mannetjes wisten bij god niet meer hoe ze het hadden, sloegen talloze kruisjes en doopten later die middag het kaartspelletje dat ze aan het spelen waren, waarvan ze de naam pardoes niet meer wisten, om tot Ballen. Jaren later is het spel naar Nederland over komen naaien, waar het al gauw verbasterd werd tot Bollen...

     

    N.B. Net als bij toepen, hartenjagen en mexen kent bollen geen uitgesproken winnaar, maar slechts één grote verliezer, ook wel DE of HET LUL genoemd. Deze is verplicht een rondje te geven en te betalen (of tijdelijk op zijn rekening te laten zetten).

  • KLEPPEREN

    Officieel

    Klepperen is een van oorsprong simpel, leuk en leerzaam dobbelspel voor de hele familie dat zijn oorsprong vindt in Zuidoost-Azië. Daar wordt het 'Shut The Box' genoemd . Het doel van het spel is om zo veel mogelijk van de 9, 10 of 12 genummerde kleppen, afhankelijk van de variant, te sluiten door te dobbelen.

     

                                                              Speel shut the box, ofwel klepperen

     

    Het spel

    Bij aanvang van het spel staan alle kleppen open, zijn alle cijfers zichtbaar. Wie aan de beurt komt, gooit twee dobbelstenen. De speler telt de ogen van de dobbelstenen en mag hierna kleppen gaan sluiten. Als er een 5 en een 3 wordt gegooid (in totaal 8), mag de speler de klep met nummer 8 sluiten, maar kan evengoed ook de kleppen 1 en 7, 2 en 6 of 3 en 5 sluiten. De speler mag dus maximaal twee kleppen dichtslaan, zolang de som van de nummers op de kleppen maar overeenkomt met het totaal aantal ogen van de gegooide dobbelstenen.

    Nadat de speler zijn of haar kleppen heeft gesloten, gooit hij of zij nog een keer. Nu mag de speler weer een aantal kleppen sluiten. Indien er geen cijfercombinatie meer kan worden gevonden, m.a.w. er zijn geen sluitbare kleppen meer beschikbaar, dan eindigt zijn of haar speelbeurt en wordt de som gemaakt van de nog openstaande kleppen. Dit zijn minpunten. Mocht het een speler lukken om alle kleppen te sluiten, dan heeft deze het spel automatisch gewonnen.

     

    Na een vooraf afgesproken aantal ronden wordt gekeken wie het minst aantal punten gescoord heeft. Deze speler wint het spel.

     

    Klepperen is zowel een geluks/pech- als strategiespel. Het geluks/pechelement komt natuurlijk voort uit het gebruik van dobbelstenen. Het strategische aspect zit in de keuze van welke kleppen gesloten moeten worden. Het is uiteraard zaak om zo snel mogelijk van de hoogste cijfers af te komen.

     

    Hoe Café 1890 het doet

    Wij gebruiken een bord met 9 genummerde kleppen. Een speler gooit met twee dobbelstenen. Laten we voor het gemak even aannemen dat hij of zij net als hierboven een 5 en een 3 gooit. Dat is samen dus 8. De speler kan ervoor kiezen de 5 te sluiten, óf de 3, óf de 8. Dus géén andere tussenliggende combinaties van twee cijfers, want dat zou even lekker worden, zeg!

     

    Als een speler alle kleppen weet te sluiten moet hij of zij duidelijk hoorbaar "KLEPPERDEKLEP!" (op de cadans van "Sapperdeflap") roepen, maar wint het spel niet automatisch. Wij gaan dan gewoon door tot het afgeproken maximaal totaal aantal (straf)punten.

ANDERE TIJDEN

Testikels (Testimoniale Artikelen) - klik op een jaar om te openen of te sluiten (▼ of ▲).

  • 2013 - HET JAAR VAN FUCHSHOFEN

    SCHOBBERDEBONKIE

     

    De uitdrukking schobberdebonken is van oorsprong een woord dat in het Duitse Aken gebezigd werd, en bijzonder populair was bij de tuinboondoppers in Nordrhein-Westfalen. Toen de Bargoendiërs eind jaren 30 van de vorige eeuw hun opmars naar Amsterdam maakten, heeft het woord diverse metamorfoses ondergaan: van Schlubberbohn in het achterlijke Limburg, Sloeberbonk in het hardleerse Brabant kwam het via het gematigde Elst (Gld.) (Schobbenjak) en het extreem anti-Duitse Utrecht (Schoppen-diemof) uiteindelijk in Amsterdam terecht: Schobberdebonk. Sindsdien hebben zich geen verdere mutaties voorgedaan - de verbastering heeft inmiddels een vaste plek in de Dikke Van Dale veroverd: 'op de schobberdebonk loopen' (klaploopen, beedelen), 'op de schobberdebonk' (op de bonnefooi, kijken of ergens nog iets te haalen valt), 'voor schobberdebonk loopen' (er als een schooier, zwerver bij loopen), 'voor schobberdebonk opgroeien' (voor galg en rad).

    Dit alles uitgezocht en gezegd hebbende is het ons inziens alleszins gerechtvaardigd te mogen concluderen dat de oorspronkelijke term is ontsproten tijdens een potje boonaachen, een armoedig bied-kaartspelletje dat, uit pure verveling geboren en zeer tot onze spijt ook Café 1890 in een ijzeren houdgreep houdt, nog steeds soelaas biedt aan de wat minder bedeelden (binnen een straal van pak 'm beet 30 km rond Amsterdam). We kunnen derhalve met een gerust hart stellen dat Schobberdebonkies van origine ordinaire boonakers zijn.

     

    Bron: 'Wörterbuch der Niederdeutsche Etymologie'.

     

    P.S. Dit is het eerste artikel in een reeks zomerspecials. De volgende keer zullen we wat dieper ingaan op de term 'Hassebassie'.

     

     

    HASSEBASSIE

     

    De herkomst van dit woord was tot vandaag de dag nogal duister. Lange tijd werd aangenomen dat het een afgeleide was van het inmiddels verouderde werkwoord hassebassen, wat zoveel betekent als kibbelen, kissebissen, harrewarren, vinnig kijven. Maar niets blijkt minder waar. Een hassebassie is ten tweede gewoon een borreltje, en meer specifiek: een jenevertje. Het stamt uit de zeventiende eeuw en is van oorsprong een koopvaardij-term die voor het eerst in de mond werd genomen door de spraakmakende piraat genaamd Hans Hanszoon, een corpulente zeebonk met zijn immer ondeugendstuurse blik waarvan niet de minste emotie viel af te lezen. Als kapitein van een opgekalefaterde driemaster schuimde deze letterlijk en figuurlijk innemende man, die 'in elk stadje een ander schatje' zei te hebben, met zijn kleurrijke bemanning de wereldzeeën af. Daarbij werd de drankvoorraad nauwlettend in de gaten gehouden. Liep deze tegen zijn einde, dan was het weer tijd de eerstvolgende tegenligger te kapen en te plunderen, zodat ze voorlopig weer vooruit konden. Op een goede zaterdagavond stond Hans Hanszoon zijn lichaam tot volle tevredenheid in de spiegel te bewonderen, met zijn onafscheidelijke beker jenever in de hand, toen de vierde stuurman, een homootje dat een paar dagen daarvoor uit de kajuit was gekomen, zijn hoofd door de deuropening stak en over zijn schouder riep: 'Hé, jongens, moeten jullie Hans z'n bast eens zien!' Binnen een minuut was het duwen en trekken geblazen, om maar een glimp van 'Hans ze bassie' op te kunnen vangen. Hans Hanszoon sloeg zijn beker in één teug achterover en bromde: 'Doe mij nog maar een hassebassie'.

    Dat is het verhaal. Hassebassie betekent dus eerst en vooral: 'Hans zijn buikie'. Gedurende diezelfde reis werd het langzaam maar gestaag geassocieerd met een jenevertje.

     

    P.S. Dit was het tweede artikel in een reeks zomerspecials. De volgende keer zullen we het eens hebben over het fenomeen 'Joost', en alles wat daarmee samenhangt.

     

     

    JOOST

     

    In deze laatste uitzending van onze serie zomerspecials gaan we vrij diep in op het fenomeen 'Joost'. We kunnen bij voorbaat al vertellen dat onze ethymologische zoektocht een regelrecht zootje is geworden, gezien de onsamenhangende definities en aanduidingen die we tegenkwamen. Behalve dat het onderwerp rijmt op toast, proost, loost en voost betekende Joost in de 16e eeuw heel even 'poëet'. Maar we zijn verder teruggegaan in de tijd. In de 7e eeuw betekende het 'ervaren in de strijd', 'pijlen dragend', 'de rechtvaardige', afkomstig van het Bretonse Iodoc, een heilige ► Iodocus (Marmotte) ► Josse ► Joos ► Joost. In de uitdrukking 'Joost mag het weten' is Joost niet meer dan een koosnaampje voor de duivel en z'n ouwe moer en andere heidense godheden. Begin vorige eeuw was een Joost een glazige kale knikker met gekleurde figuurtjes erin om mee te spelen. Later diezelfde eeuw was hij ineens een lakei in de gedaante van een witte labrador in de Tom Poes-reeks.

     

    joost

     

    Zoals gezegd, wij kunnen er met geen mogelijkheid een touw aan vastknopen. Wel weten we inmiddels dat Joost tegenwoordig geen echte betekenis meer heeft. De naam wordt te pas en te onpas gebezigd, en wel als zijnde bokkig, stuurs, onwelwillend, conservatief, en in de uitdrukkingen 'Wat Joost niet kent dat vreet ie niet', 'Eén Joost maakt nog geen zomer', 'Wie a zegt, moet ook Joost zeggen', 'Zo vader, zo Joost', 'Twee Joosten op één buik', 'Wat Joost niet weet, deert niet', 'Met de Joostse slag', 'Van haver tot Joost', 'Te hooi en te Joost', 'Van Joost getikt zijn', 'Doen alsof Joost bloedt', 'Van Joost geen kwaad weten', 'Dat is een Joost uit mijn lijf', 'Joost open u!', 'Iemand op Joost jagen', 'Joost aan de knikker', 'Zoals Joost is, vertrouwt hij zijn gasten', 'Schraaljoost is keukenmeester', 'Een joostje vechten', enzovoorts.

     

     

    JOL

     

    Nee, het gaat niet over Dick, noch over Martin en evenmin om een lichte roeiboot met scherpe voor- en platte achtersteven. Jol = kort voor Jolanda, + Jolanda is van oorsprong een vanuit de Griekse Oudheid overgenomen Italiaanse meisjesnaam en betekent 'viola' (= Latijn voor purper, paars, ongeveer zoals de basiskleur van Café 1890), of 'violet' (de lichtere variant, die van het bloemetje wel te verstaan). De tijdlijn luidt als volgt: Yolanda ► Yolanthe ► Iolante ► Jolante ► Jolanta ► Jolanda. Boze tongen beweren dat de naam al stamt uit de tijd van de holbewoners, die toentertijd nog maar één woord zouden kunnen hebben uitbrengen: 'Violante' (in de betekenis van 'geweldadig'). Daar zou wel eens een kern van waarheid in kunnen zitten - naar verluidt is de naam Jolanda mede verantwoordelijk voor de uitdrukking 'De viooltjes buiten zetten', zij het op vrij rigoureuze wijze (in de zin van 'geen maat kunnen houden', 'je grenzen niet kennen' en niet te vergeten: 'de dood of de violen').

     

    Jolanda

     

    Het is daarom misschien niet verwonderlijk dat de SS 'Principessa Jolanda', een luxe oceaanstomer van Italiaanse makelij, op 22 septemberr 1907 tijdens haar tewaterlating direct kapseisde en zonk als een aambeeld voor de kust van Sestri Levante (in de Ligurische Zee). Aan de andere kant beweren iets vrolijker tongen dat het viooltje het symbool van het voorjaar is (in de Prehistorie viel de maand september namelijk in de periode die wij nu maart noemen). Vanwege zijn geringe omvang is het bloempje ook zinnebeeld van verborgen schoonheid, nederige deugd en bescheidenheid. De violette kleur wordt in verband gebracht met trouw en duurzaamheid.

    Met andere woorden, net als bij Joost, is ook aan Jolanda geen touw vast te knopen... Dus om aan al dit gelul meteen maar een einde te maken en een lang verhaal kort: er loopt elke dag wel een Jol op deze aardkloot rond voor wie een nieuw jaar begint, met grootse kansen en schone luchten, en liefst met een flinke dosis gezondheid. Zo ook vandaag. Van harte, Jol!, namens alle barkluivers die jou een warm hart toedragen, en veel geluk met alles wat je gaat doen of laten.

     

     

    FUCHSHOFEN

     

    Ja, was können wir sagen über Fuchshofen? Das es trotz alles Wifi gibt, das es sterbt von die motorfahrräder und das es ab morgen geschlossen ist und erst wieder im Frühling geoffnet werd, ist kein Geheimnis. Aber es gibt mehr, und wir waren dabei! Was zu denken von der EM-Herzenjagt 2013? Der Hansel hat alle spiele gewonnen, also haben wir die begierte Pokal mit die große Ohre in die Wacht geschlept! Es war sehr einfach, denn die meisten Ländern kamen nicht auftagen. Wir haben gestern nur gegen die Schotten, eine Litauwerin und die Italiener gespielt. Und die sind dann gleich danach alle abgehauen, die Feiglinge! Nicht einmal ein Glückwunsch kannte davon ab! Aber nicht getrauert, wir haben uns heute mittag gut und kostlich unterhalten. Erst mal ein Bratwurst gegessen mit fritten, die übergossen waren mit eine sehr windrige sose. Und das haben sie alle gewust da, in Eifelpension Brückenschenke, an die Hauptstraße 8 in Fuchshofen! Was ein Stank, sag!

    Heute morgen sind wir zum feieren nach Altenahr gefahren, ein schönes Dorf wo wir ein- oder zweiundzwanzig Bieren getrunken haben unter dem Genuß von ein Blasekapelle aus Reutum, die es erst mal um drei Uhr für gesehen hielten. Wirklich, wir wahnten uns in Beiern. Da haben die Leute uns gehüldigt. Wir haben da auch messerscharfe foto's gemacht. Bitte klicken sie hier um ein bisschen hinum zu gucken. Und denn noch etwas...

     

    Die Frau mit der Zeitung

     

    Gesternmorgen in alle Frühe standen wir ein bisschen zu hängalteren vor dem Eingang von Eifelpension Brückenschenke. Kommt eine Frau angestiefelt, die eine Zeitung lauft zu lesen. Guckt sie plötzlich über die Zeitung nach uns. Sagt Hansel (in unverfälscht Holländisch, und vielleicht ein bisschen zu laut): 'Doe die krant maar weer voor je gezicht.' Wir lächeln natürlich. Aber dann kommt die Frau recht auf Hansel ab und fragt (in eben so unverfälscht Holländisch): 'Heeft u het tegen mij?' Hansel ist, das wissen alle, normalerweise nicht für ein Loch zu fangen, und weist gleich nach uns und sagt: 'Nee hoor, mevrouw, tegen hun.' Ein bisschen dumm ja, weil keiner von uns eine Zeitung bei sich hat! Die Frau ist durchgelaufen, und der Hansel hat sichselbst für den Kopf geschlagen. So seht man mal wieder: in Fuchshofen belebt man immer was! Es war ein tolles Abenteuer!

  • 2014 - PLEIDOOIEN EN LIK OP STUK

    OUD EN NIEUW

     

    Nou, we hebben het weer voor elkaar hoor. Voorlopig is het weer gebeurd met de oliebollen, de appelflappen, met de kerstkrans, de kip, de konijnen en de kalkoen.

     

    Wat kunnen we van het komende jaar verwachten? Valt de hemel naar beneden en hebben we dan allemaal een blauwe hoed op? Worden alle slepende en levensbedreigende ziektes pardoes geneeslijk? Zal god Moedertje Aarde met een venijnige carambole naar alle hoeken van het heelal stoten omdat hij het helemaal gehad heeft met Geloof, Hoop en Liefde aangezien het stuk voor stuk slechte raadgevers zijn, valse krengen die met je jongleren en je aan het lijntje houden? Zul je nou eindelijk die keigave friteuse cadeau krijgen die je, al soppend en kwijlend, in de vitrine bij Blokker hebt zien staan? Zal ze je een seizoenkaart van Sydney FC in je handen drukken omdat dat haar manier is om te zeggen dat ze je spuug maar dan ook spuugzat is? Of trek je de stoute schoenen aan en koop je toch die geile, zwartkanten choker met dito babydoll waarvan je wederhelft slash geliefde slash minnaar naar eigen zeggen (en bij wijze van spreken want anders is z'n kruit al verschoten en ook aan zijn pik komt een end) een spontane zaadlozing krijgt? Stopt Hans T eindelijk eens chili con carne met gesnipperde uitjes en dubbelgedooierde eieren te vreten zodat ie zich voortaan niet meer achter anderen hoeft te verschuilen terwijl hij racekakkend, slingerschijtend en spuitpoepend zijn geurvlaggen uitzet? En houdt Leo W nu eens op met bellen te blazen van de spa rood om er vervolgens met dat lekkere hapje van de Mac vandoor te gaan? En Robbie Psych, alsjeblíéft, met een kwak slagroom d'rbovenop, nókken met die nietszeggende kleinpraat en die praktijk van de kouwe grond! Komt er nog een vervolg op dat waanzinnig knetterende Fuchshofen-avontuur met Herr Otto? Zal Henkie 'Reigertje' D in staat blijken zijn quasi stoïcijnse en ronduit arrogante gedrag  te transformeren naar een wat sociabeler omgangsvorm of blijft ie solliciteren naar een poffer voor z'n harses? Gerrit de R ooit nog terugkomen uit Spanje met zoveel schijt aan de wereld dat ie stront tekort komt? Zal Mo T voor één keertje níét naar Griekenland slash Terschelling op vakantie gaan vanwege een weekendje Keith Richards op Earl's Court, Kensington, London? Geile Bartje met zijn mak mauw-ogen niet voor de géín PVV gaan stemmen? En Willem van W, alias De Wakkere, misschien toch maar weer voor een leuk poesje gaan zodat Roos haar geveinsde blijdschap weer op facebook kan spuien? Zal Phorn op Koningsdag een tweede recordpoging wagen om 10.000 illegale loempiaatjes à €2,50 van zolder naar beneden over te hevelen? Ester met een H ertussen zonder valse lucht gaan mexen en die daarmee gepaard gaande aanmatigende blik van d'r eens voor zich kunnen houden? En Bertram T, gaat ie dit jaar definitief van zijn geloof over op de soja, de tofu, de kikkererwten, de spruitjespap en de broccolipuree? En wanneer krijgen we Joost z'n schoondochter eindelijk eens te zien, en wanneer stopt ie eens met die nep-Van Nelle? En Fietsie, hé, zal hij dit jaar zijn mond nog voller hebben van Stephanie of gaat ie eindelijk 's tot actie over? Zal Rolluffie D zich, na met de cijfers geknoeid te hebben en zich zodoende schuldig te hebben gemaakt aan voorkennis, moeten verantwoorden bij de Brabobank en zijn FC Utreg-sjaaltje voorgoed moeten inleveren? Elke S 's een keer uit eigen beweging gewoon gedag zeggen als ze binnen komt fladderen en met haar i slash SmartPhone in de aanslag naar het eind van de bar stiefelt? Hoelang zal Edje Sjupan het vanaf februari volhouden met Doppie IV - The Everlasting Sequel? Zullen we het meemaken dat Arno definitief uit die boonaak-scene stapt en uit pure nijd zijn baas aan het kruis nagelt? Dat Jean-Paul B het Leger verlaat en vloekend en scheldend  de hut binnenstormt en begint te klagen dat ie niet mag klagen? Dat Jan K een keer meedogenloos achterover van zijn kruk lazert tijdens een dijenkletsend lachsalvo? En wat als Henk van Zet het plotseling in zijn hoofd krijgt te stoppen met z'n eeuwige geduvel? Gaat Boy Bensdorp een sleazy whiskybar beginnen in Phuket om zich voortaan eindelijk te buiten te kunnen gaan aan een portie recreatief geweld? Zal Christina met een K het wagen haar gepatenteerd flamboyante frisuur dit jaar in een steile coupe te laten modelleren? En Stengelientje in een vlaag van afgunst maar tot grote hilariteit van Fiona de staart van Groote Geer tot een stompie hakken? Zal Serge S zijn huppelkutjesharem definitief een schop onder hun veel te smalle Bambi-reetjes geven omdat 'Boom Boom Boom Boom I Want You In My Room' volgens Sylvia R Boeman inmiddels wel heel gruwelijk 2013 is? Gaat Marcel Boks, alias Konijntje, weer eens een sprong boven Texel uitvoeren om dwars door het dak van de 12 Balcken te Den Burg aan de bar te belanden? En Jolanda, zal zij eindelijk de rust vinden die ze diep in haar hart misschien wel nodig heeft maar daar nog niet aan durft toe te geven? Gaan Ramon van K en Rivka nu in of uit het huwelijksbootje stappen of wordt het een gebed zonder end? Jappie en Karen dit jaar weer eens uniseks gekleed zodat we ze niet uit elkaar kunnen houden of heeft zij heimwee naar Newcastle United? Drinkt Michiel voortaan alleen nog Lingens Blond zodat ie z'n hoofd er een keer bij kan houden en niet altijd en tegen beter weten in gelijk moet hebben? Zal Dr. Len-Jaap nu eens uitgelikt zijn en al die mooie jongens voorgoed met rust laten met dat eeuwige gezeik over z'n aambeien? Eric van Myryam nog likkebaardend over zijn buikje blijven wrijven of zal hij zijn gastronomische uitspattingen kunnen beteugelen? Henkie Porno huis-aan-huis De Wachttoren proberen te slijten aan gezinnetjes die vette hardcore gewend zijn? DiMario iedereen zonder tergende handtastelijkheden in zijn waarde laten met die zeemleren lap in zijn afgeknipte bermuda? Wil Kleine Maarten, alias Goor, alias Adriaan de hulp-Kris, nog steeds de leukste zijn of gaat hij zijn handen eens een keer écht vuil maken? Zal Ton 'kijk 's aan' S van 12 juni tot en met 13 juli in het oranje gekleed als een boeddhistische monnik voor de buis gekluizenaard zitten? Zullen Niek en Anneloek Het Goois Toneel openen of blijven ze jacht maken op obscure bandjes waar niemand ooit van gehoord heeft? En wat als Peter W ten langen leste zijn paarde(n)lul in de wilgen hangt en eindelijk die lang verwachte poffer uitdeelt? E Bertje niet meer tjak-wauwt zolang ie geen Furrori van z'n vraagwôge kan late valle? Zal Peter von Löw volharden in het weghakken van Mahoutjes en vervolgens iedereen de ongezouten waarheid vertellen? Groote Geer met spijt als haren op zijn hoofd diezelfde haren úít zijn hoofd trekken en in de loop van het jaar een lounge-bar overnemen in de Herenstraat? En de redactie, zal die de onafgebroken stroom informatie die dagelijks met een air van zoek 't maar uit op haar nieuwsdesk wordt gekwakt dit jaar met diezelfde spitsvondigheid van likmelul verwerken?

     

    Vragen, vragen, vragen, want we weten het niet, we hebben het niet voor het zeggen. Gods vinger, daar kun je niet aan trekken. 't Is een rare wereld, leer er maar mee leven. Van dag tot dag wel te verstaan, want als je diezelfde god wil laten lachen, moet je 'm je plannen vertellen. Evengoed veel geluk en plezier allemaal. Houd je aan de vruchtbaarheidsrituelen, wees een beetje vergevingsgezind, steek je voelsprieten uit en blijf geil, uniek, en vooral gezond.

     

     

    DIE NEUE BEQUEMLICHKEIT

     

    Regeren is vooruitzien. Tenminste, dat zeggen ze. Maar wij van de redactie zijn niet zo van het plannen. Sterker nog: we mijden het met volle teugen. Pluk de dag, dat is ons motto. Haal d'r uit wat d'r in zit. Niet verder kijken dan je blik lang is, en zelfs dat gaat ons vaak al te ver. Zo bekijken wij het, ook in het dagelijkse leven. Wij moeten het juist hebben van impulsieve, spontane ingevingen, of ze nu gepast zijn of niet. Snel kunnen inspringen en reageren op onvoorziene omstandigheden, zonder na te hoeven denken. Daar zijn wij van, en voor ingehuurd.

     

    Hoe bestaat het dan in jezusnaam dat we eind januari jongstleden al, weliswaar op uitnodiging van unsere Kameraden von Café 1900 - Knesebeckstraße 76, 10623 Berlin-Charlottenburg en tevens lid van die Deutsch Niederländische Freundschaft - waarmee we sinds kort officieel een interstedelijke horecaband hebben, in een riante villa in Neukölln aan een door hen ter beschikking gestelde typedesk zitten, achter twee levensgrote DTP-schermen, eentje kamerbreed gevuld met Adobe® MuseTM Creative Cloud, de ander met InDesign® CS6 en Photoshop® CS6 Extended van diezelfde firma in splitscreen, brainstorming over een nieuwe liquid layout, een ijspegelfrisse, maar zeker ook fruitige afdronk voor deze site? In de verzengende, hersenverschrompelende kou, in gewatteerde Michelin-jacks en moonboots, met  borden vol zelfmeegenomen broodjes ros, halfom en pitjeskaas en mokken gloeiendhete Nesquik chocolademelk, terwijl de bevroren lijken van katten, muizen en ratten in abjecte staat van ontbinding her en der door de straat verspreid liggen, de stank van verrotting nog uitwasemend? Het antwoord op deze simpele vraag is nog eenvoudiger.

    Ten eerste waren we het vorige ontwerp (codename 'Dark Thunder') eerlijk gezegd meteen al strontzat. Het zag er niet uit. Bovendien hadden we te kampen met een corrupt lettertype, Bebas Neue (niet eens illegaal!), en moest er te veel gepast en gemeten worden, continu met layers geschoven en met afbeeldingen gesleept, tot op de pixel nauwkeurig. En dan al die flinterdunne groene en paarse kutkadertjes met een fondantachtige, semitransparante witte vloed als vulling. We hebben het onszelf nodeloos ingewikkeld gemaakt, daar zijn we ondertussen wel achter. Monnikenwerk, daar houden we niet van. We hadden op het laatst geen deel van leven meer, dat mogen jullie best weten. 'Aber ihr dürft euch keine Vorwürfe zu machen, ihr könnt ja nichts dafür. Noch mal vier Bier?' werd ons een hart onder de riem gestoken door Ute, de ontwapenend struise, ruim geoutilleerde eigenaresse van Café 1900.

    En ten tweede kregen we een spontaan Sense of Doubt-moment toen we, op kristalheldere dag, een van de overgebleven stukken van Die Mauer stonden te bewonderen. En dat soort momenten moet je grijpen zodra ze zich voordoen. Dus besloten we acuut Xtreme te gaan. Black & White. Een groter contrast is nauwelijks denkbaar in de wereld van design. Lekker simplistisch. Of minimalistisch, zo jullie willen. Strak in het pak, met, nou goed dan, een scheutje Old Spice Girls zo nu en dan.

     

    Dus geen fancy lettertypen meer vanaf nu, geen barokke tierelantijnen, geen oogverblindende ontwerptrucjes en opdringerige, afleidende achtergrondruis. < ♥ > En helaas: ook geen Bode meer, die - overigens zeer verdienstelijk, waarvoor kusjes, dank en applaus! - in zogenaamd plaat Hilfesums als een soort dorpsomroeper aankondigingen aankondigde < /♥ >.

    Evenmin zullen we op deze plek, bij wijze van tussentijdse evaluatie, een ellenlang pleidooi houden, een soort voortzetting van dat stukjje tijdens de jaarwisseling, met allerlei al dan niet denigrerende kwinkslagen jullie kant op. Dat zou verspilde moeite zijn. Juliie zijn namelijk onverbeterlijk, bij mekaar geraapt zootje steegbloempjes, dat hebben we gedurende de afgelopen vier maanden op schokkende wijze herontdekt. Vastgeroest op jullie krukken, bulderende op-ris-pink-jes ten gehore brengend, methaanachtige darmgassen verspreidend met al dan niet kabbelend kontwater of een scheppie magere sju (♪ 'Kijk 's in me hol of het theewater kookt', kennen jullie 'm nog?), of het nou tijdens het dobbelen, flirten, kakelen, roddelen, staren of kaarten is. We kennen onze pappenheimers inmiddels wel, van binnen en van buiten, dat moge duidelijk zijn, ook al zien we jullie met een smalend glimlachje denken: 'Jullie moesten eens weten, kutredactie, onnozele eikels...' Maar we zijn niet achterlijk, stelletje ongeregelde gladiolen, we hebben onze ogen niet in onze ballen zitten tenzij het echt nodig is. We krijgen jullie altijd waar we jullie wezen willen. Ons ontgaat niets, we houden jullie in de smiezen, we hebben jullie echt wel door, hoor, al zullen we ons inderdaad altijd, bescheiden op de achtergrond, van de domme resp. naïeve houden. Want dat gaat ons door de bank genomen bijzonder goed af.

     

    Wat gaat er nog meer veranderen?' willen jullie nu natuurlijk weten. Waar we sowieso zo snel mogelijk vanaf willen zijn die kutopmerkingen die tijdens barspelletjes door telkens dezelfde sujetten gemaakt worden als een van de spelers in de fout gaat of zich niet aan de regels houdt, het vragen om gele resp. rode kaarten zeg maar. 'Dat moeten jullie op de site zetten, dat zal 'm leren!' of 'Zeggen jullie d'r nou 's wat van, ja? Júllie hebben die kutregels toch opgesteld!' Terwijl die laffe honden, die alleen maar blaffen zonder door te bijten, verrotte goed weten dat A: het middellangeafstandsgeheugen van de redactie nogal eens te wensen overlaat - meestal kunnen we ons niet alles meer terugherinneren - en B: het achteraf lezen van dergelijke vijandelijkheden altijd een slap aftreksel blijkt van het werkelijk (live) gebeurde. Een kort Mpeg4'tje zou in zulke omstandigheden uitkomst kunnen bieden...

    Verder worden 'De Zes van Hilversum' min of meer onthuld en hebben we bij de bekendmakingen van verjaardagen van frequente gasten (de Jajajajarig-secties zeg maar) de respectieve profielfotootjes (indien voorradig) van Facebook gejat en erbij geplakt. Wrijf er voor de aardigheid maar 's voorzichtig met je muisaanwijzer overheen, maar het is geen must.

    We zullen trouwens ook niet meer zonder slag of stoot ingaan op die zogenaamde 'wel leuke' ideetjes die vervolgens op stel en sprong en tegen beter weten in moeten worden gerealiseerd.

    Neem nou dat forum dat afgelopen maart de ether in is geslingerd. < ! > Dagenlang hebben we eraan gewerkt, gezwoegd om dat kreng op poten te zetten, tot we er letterlijk bij neervielen. Dagenlang hebben we niet met onze respectieve pikken kunnen spelen. Het resultaat? Nul, nada, zero, niente. Reageren op en van gedachten wisselen over artikeltjes op deze site, was de bedoeling. We hadden het moeten zien aankomen. Beetje overkill ook wel voor zo'n klein kroegie aan de Biersteeg, die microcosmos van parttime vrouwenfluisteraars, stijf en hyper van het overschot aan aangemaakte dopamine, die wollige, lichtvoetige smeltkroes van intriganten en bommenleggers, al sinds jaar en dag de thuishaven van door diazepam afgestompte Johnny Bravo's en door rohypnol opgestookte, radeloze Betty Boops < /! >. Dat vinden jullie toch ook? We hebben ons weer 's laten verleiden door enthousiasme. Nee, jongens en meisjes, reageren doen jullie maar op onze Facebook-timeline, daar is ie tenslotte voor in het leven geroepen. Kun je bovendien via de backdoorchatbox nog even lekker extreem apart gaan met iemand aan wie je je specifieke ei kwijt wil.

    En dan nog wat: d'r zou een lijst onder jullie verspreid worden met tamelijk persoonlijke vragen, te beantwoorden en vervolgens in te leveren bij de redactie, een soort poll zeg maar om wat nader tot elkaar te komen: 'de officiële vragenlijst voor vaste bezoekers van Café 1890 met als enig oogmerk verzoening, met andere woorden verbroedering resp. verzustering van de onderlinge verhoudingen en versteviging van de wederzijdse banden om misverstanden in de toekomst te voorkomen en wat meer begrip en vergevingsgezindheid voor elkaar op te brengen zonder daarbij je afkomst te hoeven verloochenen.'  Schiet ons maar lek, maar hebben jullie ooit iets ontvangen? Zo ja: onze nederige excuses, beschouw dit dan maar als ongeschreven. Anders is het wederom je reinste tijdverspilling geweest, dan begint het zo langzamerhand naar moedwillige pesterij te rieken. Alsof we godverdegodver niks anders aan onze harses hebben!

     

    Hebben we nog meer te zeiken?' vragen jullie je misschien af. O, reken maar, ons dunkt!, genoeg zelfs, maar om niet in oeverloos resp. eindeloos gemierenneuk resp. gemuggenzift te verzanden, ter afronding nog wat praktische dingetjes.

    < ☻ > We zijn het spuugzat om elke zondagochtend om 5 uur onze respectieve nesten uit te moeten komen om die teringlotto-uitslagen op de site de zetten. Daarom hebben we voor ons gemak hierboven twee rechtstreekse links aangebracht: eentje naar de Nederlandse Lotto en eentje naar die van de British National Lottery voor dat klotebonusgetal (klik op 'Check Here' als je daar beland bent - ja, we kauwen het voor de zekerheid maar even voor). Doen jullie zelf ook maar eens wat moeite, stelletje luie flikkers! < /☻ >

    Verder is de fotopagina als zodanig geschrapt (eerlijk gezegd hadden we dat het liefst met alle pagina's behalve deze gedaan, afgaande op de Statcounter.com-statistieken, maar dat vonden we vooralsnog net iets te ver gaan en bovendien hebben we een naam hoog te houden). We gaan vanaf vandaag uitsluitend diavoorstellingen op volledig scherm aanbieden. Lekkere grote afbeeldingen, zodat je je eigen onvolkomenheden eens goed van dichtbij onder de loep kan nemen en als de sodemieterij maatregelen kunt treffen. Scheelt ons zeeën van tijd aan bewerken, croppen en resoluties aanpassen. De foto's zijn ook nog eenvoudiger te downloaden op minimaal A4-formaat (Windows 95 t/m 8.1: rightclick slash rechtsklikken ► Save As slash Opslaan Als). Als je daarmee klaar bent goes the show gewoon on. Zie het maar als een win-winsituatie. Ook het Wallpaperparadijs hebben we in een ander jasje gestoken. We hadden nou niet bepaald de indruk dat er ook maar enige animo voor was, maar toch, we kijken het nog een paar maanden aan (Windows 95 t/m 8.1: rightclick slash rechtsklikken ► Set as Background slash Gebruik als Bureaubladachtergrond).

    Op diezelfde 18-Tainment-mediapagina hebben we overigens als extraatje, bij wijze van proef, een kort instructievideootje gezet inhoudende het prepareren van een goed glas pistachegetinte absint. Dat vonden we wel passen, verre van infaam en buitengewoon relevant.

     

    'Zijn julllie nu klaar?' Nou, voor het moment even wel, ja. < ♫ > Wij gaan vanavond en morgen lekker Het Plein op op jacht naar allerhande geneuglijke heerlijkheden, namelijk evenementenbier en hot couture: korte geile rokjes met bijpassende suspensekousen of rubberen slash latex lieslaarzen, naar zwoel naar buiten krullende, opgespoten Botox®-lippen en in het oog springende siliconenTM  tieten en artificiële push-upkontjes. En dit alles onder het mom van Lang Leve de Koning. < ♥ > Wij zeggen dus: maak er wat moois van, geniet, neem d'r gerust 1 of tweeëntwintig bij ons binnen of bij een van onze stands. Wij bevinden ons op Het Plein (v/h De Carrousel) en aan de zijkant van het café op het huurmoordenaarsparkeerplaatsje. Maar blijf op jullie hoede en, we zeggen het nog maar een keer, vooral gezond. Maak het jezelf niet onnodig gecompliceerd - daar weten wij intussen alles van - en relax. Probeer je voor de verandering eens over te geven aan de draaglijke lichtheid van het bestaan: Die Neue Bequemlichkeit. < /♥ >< /♫ >

  • 2015 - REISVERSLAG

    1 JANUARI

     

    Reizen inspireert. Het prikkelt de verbeelding. En het mooie is: het gaat voor iedereen op. Als je je er tenminste voor openstelt. Probeer het eens. Je hoeft je ogen maar te sluiten, dan wordt alles rozenkleur en maneschijn. Even weg uit dat bestaan waarin je dagelijks op de proef wordt gesteld. Het leven, de som van twijfelachtige keuzes, een bonte aaneenschakeling van zwakke momenten. Dat is het verhaal.

     

    Terwijl de braakliggende West-Friese bloembollenvelden in een slaapverwekkend tempo aan ons voorbijglijden, besluiten we 2015 uit te roepen tot het jaar van de openheid met beperkt recht van spreken. We hebben onze mond namelijk wel vol van die vrijheid van meningsuiting, dat het zo’n groot goed is, maar in de grond is het levensgevaarlijk. Je moet er voorzichtig mee omgaan, want je schopt altijd wel een keer tegen een verkeerd been, en dan keert het zich tegen je. Hoe meer vrijheid je je permitteert, hoe meer je op je woorden moet letten. Ga maar na: alleen hier al zitten we met z’n zestien miljoenen, & counting, en dus met 16.000.000 meninkjes. We zitten elkaar voortdurend op de lip. Iedereen bemoeit zich met iedereen, ongevraagd en schaamteloos. Kijk als je het kan opbrengen voor de gein eens naar De Rijdende Rechter, die stelselmatig moet uitrukken om een zootje heethoofden tot bedaren te brengen. We genieten ervan, lekker knus met moeders en de kids op de bank en een emmer popcorn op schoot. Maar we zijn kennelijk niet in staat in alle redelijkheid met elkaar te communiceren om tot oplossingen te komen. Om het minste geringste slaan we elkaar de hersens in, we gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Jaloezie is vooral een gebrek aan zelfvertrouwen. Geen greintje respect kunnen we nog opbrengen. Ja, uit angst, maar al lang niet meer uit affect. Het woord wordt trouwens te pas en te onpas gebruikt, wekt vandaag de dag alleen nog maar agressie op. Nog even geduld en het ligt als dooddoener tussen de aanbiedingen (op = op), tussen de Milky Ways, de winegums, de spekkies en de dropveters bij de kassa van welke supermarkt dan ook. Nee, het wordt zo langzamerhand hoog tijd voor die cursus Collectieve…

     

    Ruw worden we uit ons gepeins geschud. Onze welgemeende excuses voor dit ingeslagen zijspoor. We maken wel vaker uitstapjes naar oorden van bedenkelijk allooi. We overhandigen de conducteur onze losse OV-chipkaartjes. Ter controle houdt hij ze tegen een soort taser. Zo zie je maar, zelfs bij de NS snijdt het mes al aan twee kanten. Tot onze opluchting worden we correct uitgelezen en goedgekeurd. En dat mag ook wel voor die schandalige euro extra.

    Maar afijn, nu we weer terug op aarde zijn verklappen we gelijk maar dat er gedurende dit betoog zo goed als geen namen genoemd worden, dus verwacht dit keer alsjeblieft geen eindeloze opsomming van onvolkomen karaktertrekjes, uiterlijke eigenaardigheden of speculatieve toekomstvoorspellingen. Mocht je naar aanleiding hiervan zwaar de pest in hebben en koppig als je bent niet verder willen lezen, je abonnement willen opzeggen, of juist razend nieuwsgierig geworden naar de afloop hunkeren, neem dan rustig de tijd, wik en weeg, wij hebben alle geduld van de wereld.

     

    Met een diepe zucht pakken we onze laptops er maar weer bij. We openen Adobe® Muse™ CC en MS Notepad®. Buiten het feit dat we er al een fucking hard head in hadden zijn we sinds ons vertrek nog steeds geen ene reet opgeschoten. Reizen inspireert, zeggen ze, maar wat nu als alleen je verbeelding wordt geprikkeld en een loopje met je neemt? Dan heb je mooi een probleem. Waarom is die blonde del met dat Mireille Mathieukapsel en die gevulde lippen, haar op de cadans meewiegende tieten en romige, in zwarte panty’s gehulde dijbenen uitgerekend schuin tegenover ons komen zitten? Het zou ons niet verbazen als ze haar diensten in zo’n plattelands off-the-road-all-you-can-fucktent aanbiedt.

    We kunnen ons er natuurlijk vanaf maken met een afgezaagd ‘Gelukkig nieuwjaar, we hebben het weer voor elkaar’, maar dat zal ons niet in dank worden afgenomen. Er wordt vuurwerk verwacht, en de druk op onze schouders neemt toe naarmate de reis vordert. Als we het vorig jaar nou wat rustiger aan hadden gedaan…  We zitten goddomme pas op 666 woorden… Nú!

    Anna Paulowna. Onze overbuurvrouw legt de Metro naast zich neer en werpt ons een veelbetekenende blik toe. Ze komt overeind en draait haar kont provocerend onze kant op, dat geile nest. Maar toegegeven: ook de B-kant is zeker het draaien waard. Ze strijkt haar rokje uit de kreukels en begeeft zich aanstellerig met haar heupen zwaaiend naar het balkon. Vrouwen, wat een verschrikkelijke wezens zijn het toch. Af en toe.

     

    Hoewel 2014 er nu al om bekend staat dat het stiekemweg en geheel op eigen benen de geschiedenisboeken in is gegaan, kunnen we onmogelijk ontkennen dat het wel degelijk bewogen momenten heeft meegemaakt. We hebben de smakelijkste en meest ontroerende nog even voor jullie op een rijtje gezet:

     

    De voorjaarslente begint in maart met een uitstapje naar Crystal Palace, in de suburbs van Almelo, een tot zuip-, vreet- en morning-afterschuur gedegradeerd ziekenhuis waar we hartenjagen en uit pure lamlendigheid een bruidspaar op huwelijksreis lastigvallen met do’s & don’ts aangaande het stichten van een ideaal gezinnetje. Later die maand staat een aantal muziekavonden op stapel waarin Hogies Heroes en Strange Brew de hoofdacts vormen. We krijgen een treiterbezoekje van de gemeente wegens vermeende geluidsoverlast. In het verlengde daarvan organiseren we een hardcore Soul-Funk-Disco Eighties Party met wel érg veel soul-, funk- en discomuziek. De Zes van Hilversum worden de dag daarop voorwaardelijk vrijgelaten en na veel gesteggel toch maar aan hun rechtmatige eigenaressen teruggegeven. Halverwege april brengen we een vruchtbaar bezoek aan Berlijn, de stad waar we een horecaband mee zijn aangegaan. In plaats van een uit de grond gestampt forum maken we een Facebookpagina aan, geheel gericht op activiteiten rondom Café 1890. De eerste Koningsdag vindt plaats, op 26 april. Het lijkt als twee druppels water op Koninginnedag. Op 2 mei geven de uitbaters een feest vanwege 20 jaar 'Ja, ik wil!' Aansluitend gaan ze op verzoen-honniemoen naar een niet nader te noemen eiland in de Atlantische Oceaan. Kunnen we ze ook niet lastig vallen met allerlei do’s & don’ts aangaande het stichten van een ideaal gezinnetje. Op de terrastafeltjes komt een aankondiging te staan met de mededeling dat mensen die puur en alleen wat willen eten met spoed worden verzocht naar de buren op te rotten.

    Tijdens de midzomer versieren we de complete hut ter gelegenheid van het WK-voetbal, dat in Brazilië wordt afgewerkt. Nederland eindigt op de derde plaats. Op het terras leggen we een tijdelijk zwembad aan, wat een daverend succes is, te oordelen naar de meest uiteenlopende soorten kledingstukken die in de steeg verspreid liggen. Tevens introduceren we speciaal gebrouwde cocktails, die gretig aftrek vinden. Op de site verschijnen van gasten die daar ons inziens om gevraagd hebben karikaturen, want we moeten natuurlijk steeds iets nieuws bedenken, meegaan met de tijd en zo origineel mogelijk blijven. Ze worden zonder commentaar, in alle gelatenheid gedoogd. In augustus maken we een lucratief maar noodzakelijk uitstapje naar Liverpool, om te bepalen of de Guinness daar voller smaakt dan hier, wat inderdaad het geval is. Op een 463 km2 tellend stukje grondgebied, het enige op de wereld waar je kunt WadsAppen, vindt begin september een nieuw-leven-ingeblazen muziekfestival plaats. Op de bonnefooi vertrekken we spoorslags, avontuurlijk en argeloos als we zijn, voor dauw en dag ook dáárheen. Wat ons niet in dank wordt afgenomen door een met stomheid geslagen deel van de thuisblijvers, dat al die uitstapjes zo langzamerhand niet alleen spuug maar dan ook spuugzat is, maar tevens als onuitstaanbaar onhandig en ronduit schandalig ervaart. Met argusogen worden we gevolgd via de social media, er wordt gedreigd met opstootjes, opruiende pamfletten en zelfs met een kroegboycot. We laten ons echter niet intimideren door loze kreten. We vermaken ons kostelijk met gastronomische versnaperingen. Enige misrekening is dat we, omdat lijn 29 uit de roulatie is genomen, zijn aangewezen op taxibedrijf Botax. Lekker puh! Eigen schuld, dikke bult, wordt ons bij terugkomst voor de voeten geworpen, terwijl wat ons betreft helaas pindakaas de lading toch echt beter dekt. In navolging & het verlengde van de Ice Bucket Challenge lanceren we een soortgelijke campagne met gloeiendhete kooltjes, waarvan de opbrengst zonder tussenkomst van strijkstokken ten goede moet komen aan het brandwondencentrum in Beverwijk. De actie wordt afgeblazen vanwege het volgens sommigen smakeloze, immorele en vooral cynische karakter. We publiceren een parallelle versie van de website, speciaal aangepast voor i- en smartphones, een uitgeklede update met alleen de headlines.

    De najaarsherfst doet wat ie wil. Twee reguliere gasten zijn op dezelfde dag even oud geworden en geven een feest ter gelegenheid van hun 2 x 50 = 100-jarig bestaan. Er is een optreden van de KGB-Band, een wat minder militante afscheidingsbeweging van Hogies Heroes. Het geplande uitstapje naar Altenahr (o.d.r. van Fuchshofen) waar dit jaar het EK-hartenjagen plaatsvindt, laten we om de lieve vrede te bewaren maar schieten om niet nog meer kwaad bloed te zetten. Na jarenlang dubieus geharrewar van hogerhand mogen we binnen eigenlijk niet meer roken. De regels voor mexen worden voor de zoveelste keer aangescherpt. Dit om de toenemende kans op krijgsgewoel zoveel mogelijk binnen de perken te houden. Het jaarlijkse terugkerende, vrijzinnig opgezette darttoernooi gaat op 5 december van start. In het weekend daarop wordt het café als de wiedeweerga omgetoverd tot een kerstwalhalla.

    Als de voorwinter zijn intrede doet beleven de desktop- en tabletversie van de website een massive makeover om de sjeu er een beetje in te houden. Op 24 december vindt voor de derde keer op rij de kerstbingo plaats. En dan begint het aftellen, het wachten op wat 2015 zal brengen...

     

    Maar ondertussen draait, jongt, vecht, vreet en zuipt de wereld gewoon door. De tijd is onverbiddelijk. Het verleden is het verleden. Je kunt alleen maar spijt krijgen van de dingen die je níet hebt gedaan. Dat vreet nog veel erger, geloof ons maar. En de toekomst? That’s watching coffeedick, hopen op voortzetting of in stand houden van een redelijke gezondheid en een snuifje geluk. Jammer alleen dat hoop slechts een verlanglijstje is, en dan maar afwachten. Wij zeggen: laat komen wat komt, pak wat je pakken kan, klamp je het komende jaar niet al te gretig vast aan wat je van plan bent en verheug je vooral niet te veel op pleziertjes in het verschiet, dan valt ’t op z’n minst niet tegen. Zie je nu hoe diep we gezonken zijn?

     

    En toch, ondanks dat in 2015 het budget voor zogenaamd overbodige uitstapjes door de OR aan banden is gelegd, hebben we er, het klinkt misschien raar, best wel een goed gevoel bij. Dat zou sowieso moeten gelden voor degenen die geboren zijn in …,1931, 1943, 1955, 1967, 1979, 1991 en 2003, of die van plan zijn dit jaar het eeuwige voor het tijdelijke te verruilen (wat je als al dan niet voldragen vrucht of foetus to be natuurlijk onmogelijk al kunt weten). Dan ben je namelijk een geit volgens de Chinese horoscopie en wordt dit jóúw jaar. Staat het jaar waarin jij bent opgericht er niet tussen en voel je je daardoor buitengesloten en kut omdat je er niet bij hoort? Geen nood. Dan slaat De Geest onverbiddelijk toe en duwt je in het hokje van pechvogels die zich buitengesloten en kut voelen omdat ze geen geit zijn en er dus niet bij horen. Zo zie je maar weer: You’ll Never Walk Alone.

     

    De trein mindert vaart. Hij rolt het kille kopstation binnen en komt met oorverscheurend geknars en gepiep tot stilstand. We klappen onze laptops dicht, trekken onze jassen aan, haasten ons het perron op en dringen dwars door de uitcheckpoortjes naar het busstation, waar lijn 28 naar de veerhaven op punt van vertrekken staat. We stappen in en nemen plaats schuin tegenover een dame van pak ‘m beet achter in de dertig. Maar we zijn ellendig slecht in het schatten van leeftijden. Vooral die van vrouwen. Die hebben altijd wel iets te verbergen of te accentueren. We observeren haar aandachtig en komen na verloop van tijd tot een eensluidende conclusie: jammer, want ze heeft best een leuk koppie. Dus staren we weer door de met modder bespatte ruiten naar de armoedige, vervallen arbeidershuisjes, de talloze cafés die het havenstadje rijk is, waar vissers en zeebonken om grof geld zitten te mexen of te bollen.

     

    Maar we drijven weer af. We zijn de wanhoop nabij, dat moge duidelijk zijn. Dan toch maar iets dat altijd boeit en goed verkoopt? Panklare brokken uit het archief? Ineens schiet ons iets te binnen. Gelukkig! We kunnen weer even verder.

    We hebben namelijk goed nieuws. Eindelijk menen we iets gevonden te hebben om het steeds onheilspellender wordende klimaat tijdens het dobbelen of kaarten voorgoed de kop in te drukken. Omdat nieuwe, telkens strengere wetgeving tot nu toe tot niets heeft geleid, sterker nog: een averechts effect heeft gesorteerd, is iedere deelnemer per 2 januari verplicht zich aan te melden voor de cursus Sociale Hygiëne (www.sh.nl). Degenen die uitsluitend mexen dienen voor aanvang van het spel hun tanden te poetsen met Elmex® (zit in het basisverzekeringspakket) en zich vervolgens losjes in een dwangbuis te hijsen (wordt alleen vergoed met een aanvullende verzekering). De boonakers onder ons zullen bovendien eerst in het UMC in quarantaine moeten om zich te laten onderzoeken op allergieën en wat voor overdraagbare aandoeningen dan ook, en tevens de therapeutische opleiding Collectieve Zelfbeheersing moeten volgen in het Pieter Baan Centrum, Gansstraat 170, 3582 EP te Utrecht (www.pbc.nl/cz). Dat zal ze leren, dat schorriemorrie. Voor bollers, toepers en hartenjagers zullen vooralsnog geen maatregelen worden getroffen aangezien aan deze disciplines (nog) geen aanstootgevende risico’s kleven.

     

                         Boot Texel

     

    De Dokter Wagemaker heeft zojuist afgemeerd. De brug is al aan het zakken om auto’s, fietsen en voetgangers uit te kotsen. Dan mogen wij. Twee euro vijftig! wordt ons met een Anneke Tannekestemmetje toegesnauwd door het evenbeeld van Eucalypta, een aan jeugdpuistjes onderhevig wijf dat vanachter het kogelvrije glas met ventilatiegaatjes denkt de macht en de wijsheid in pacht te hebben, dat we nog niet zouden durven zoenen met een stel geleende lippen en die goddank niet gelukkig is met haar beklagenswaardige bestaantje omdat haar Paulussie voortdurend de hoer opgaat en zij daar niets maar dan ook niets aan kan veranderen omdat ze daar domweg het lef niet voor heeft en sinds mensenheugenis niet meer over de kwaliteiten beschikt waarmee ze hem zo’n veertig jaar geleden in de val heeft laten lopen. We rennen de steiger op, de boot in. Bij de eerste de beste restauratie gaan we naar binnen en bestellen erwtensoep met roggebrood en katenspek en een blaadje Juttertjes om op te warmen. We nemen plaats bij het raam en kijken toe hoe de ruimte zich langzaamaan vult met forensen en dagjesmensen. Een groepje attention-deficit-hyperactivity-disorderkinderen rent onvoorspelbaar tussen de tafeltjes door. Met speelgoedpistooltjes en ballonnen met ‘hoera!’ erop zitten ze elkaar achterna. Ja, maak mekaar maar af, stelletje kutkin… Ballónnen? Hoeráha? We kunnen onszelf wel voor de kop slaan! Helemaal vergeten! Als de tafeltjes in hoge frequentie gaan trillen en we lichtjes beginnen te schommelen halen we onze laptops weer tevoorschijn.

     

    Tweeduizendvijftien. Het jaar dat Café 1890 25 jaar gaat bestaan. Wat er op stapel staat, of op het spel, dat weet niemand. Dat is rechtstreeks koffiedik kijken. Misschien laten we het stilletjes aan ons voorbijgaan, zonder dat iemand het merkt. Maar we verwachten stiekem dat er vet gecollecteerd zal worden onder de reguliere gasten, jullie dus, zodat we een paar weken in een niet nader te noemen warm land aan de Middellandse Zee kunnen vertoeven. Of misschien boeken jullie Bob Dylan wel voor de hele avond, of The Rolling Stones voor een half nummertje, met in beide gevallen Robby Grand & the Nine Inch Nails in het voorprogram…

     

    O nee! Moet je nou kijken! Daar is ze weer, die smeuïge, voluptueuze stoeipoes. En wij maar denken dat ze in Anna Paulowna was uitgestapt. Ze ziet ons zitten, knipoogt ten teken van herkenning, tovert een ontwapenende glimlach om haar botox®lippen. Vreemd genoeg vragen we ons nú pas af of zij wél pijpt. Onze laatste bijslapen vonden het namelijk ronduit goor - hoeren pijpen, pijpen getuigt van minachting, pijpen heeft niks met liefde te maken, van pijpen krijg je blaasjes op je tong en ranzige korstjes op je lippen, van pijpen ga je kotsen. Gelukkig zijn de meningen omtrent deze delicate handeling nogal verdeeld. Zou het willens en wetens je partner niet willen pijpen een gegronde reden zijn om de echtscheidingspapieren uit de kluis te halen? Ze staat in de rij voor de kassa, met een kop koffie in haar hand en een goudkleurig tasje in haar oksel geklemd.

     

    Waar waren we gebleven? O ja, 25 jaar. Op 1 mei is het zover. Ook een aardig idee is misschien om gedurende de avond, als rode draad, een Cuerva Negra-in-de-fik-steekcontest te houden. Die cocktails vliegen als warme kadetjes over de bar de laatste paar weken. En ’t is weer ’s wat anders dan natte T-shirts. Maar wie weet wordt de bevallige Eva wel weer opgetrommeld als voorgerecht, als amuse voor d’rbij, onze ruimhartige stripteasedanseres die zich uiteraard onder strenge bewaking tussen de burelen van de redactie op haar gemak mag omkleden. Het kan natuurlijk ook zomaar zijn dat er een boottochtje door de grachten wordt georganiseerd naar een of andere illustere brouwerij, als onderdeel van die fuckingkutklotefietsrally waar we inmiddels al een paar eeuwen op zitten te wachten. Nogmaals: we weten het niet. We laten ons graag gek maken, maar zoals afgesproken mogen we ons nergens op verheu...

     

    Een schelle klap doet de voltallige restauratie verstommen. Ook wij kijken op. De kop en schotel ligt in scherven op de grond. Een plas koffie eromheen. Onze Mireille steekt machteloos haar armen de lucht in, de wanhoop is op haar gezicht af te lezen. Ze gaat door haar knieën, op haar hurken. Probeert vergeefs het bruine vocht met een servetje te deppen. Niemand die wat doet, dus snellen we erheen, behulpzaam als we kunnen zijn. We grissen een dienblaadje van een van de tafeltjes en leggen de scherven erop. Met de mouw van haar truitje veegt ze wat zweet van haar voorhoofd. De hulpeloze blik, de tranen in haar ogen. Ze voelt zich opgelaten, wat denken jullie! We helpen haar overeind en nemen haar mee naar ons tafeltje. Bieden haar een Juttertje aan. Toe maar, is goed voor je. Ze accepteert met een nerveus lachje, met trillende handen slaat ze het bocht in één klap achterover. Ze neemt er nog een, die ondergaat hetzelfde lot. Het doet haar zienderogen goed. Ze stelt zich voor. Donatella. Uit Bunnik. Op weg naar de begrafenis van haar moeder. Op de Pontweg bij Paal 10 door een vrachtwagen geschept. We worden er stil van. Monden vol tanden. Woorden schieten tekort. Een ongemakkelijke stilte dreigt. We moeten snel ingrijpen, iets doen. Alleen geen denkbeeldige pluisjes van onze schouder vegen, niet in onze jaszak zoeken naar niets. En dan zien we een uitweg. We wenken haar. Ze buigt naar voren. Mogen we? Ja, we mogen. We nemen haar hoofd in onze handen. Met onze duimen vegen we de uitgelopen eyeliner en mascara van haar wangen. ’t Is een schatje. Echt waar. Kwetsbaar en helemaal alleen. We hebben ons vergist, we zijn bevooroordeeld geweest. Uit schuldgevoel of misschien wel schaamte nemen we op staande voet al onze woorden van de afgelopen uren terug, alle vunzige gedachten. Mannen, wat een afschuwelijke klootzakken zijn het toch. Op z’n tijd. We leggen onze hand bemoedigend op die van haar. We introduceren onszelf. Café 1890, Biersteeg 10, Hilversum. Bunnik is niet het eind van de wereld. Kom gauw een keer wat drinken.

  • 2016 - HACHEE OF CHILI CON CARNE MET EEN GESNIPPERD UITJE

    11 JUNI: NOM DE GUEUSE - HACHEE OF CHILI CON CARNE MET EEN GESNIPPERD UITJE

     

    Een 'hufter' is, in navolging van - weliswaar in mindere mate - 'klootzak', een informele aanduiding voor iemand die zich bij herhaling niet conformeert aan geldende maatschappelijke regels en omgangsvormen, en zich daarmee schuldig maakt aan ondeugend, stiekem, baldadig, nee veel erger nog: asociaal gedrag.

    Voorbeelden van hufterig gedrag kunnen zijn: meer dan toegestane agressie tegen bezorgscootertjes en Utrechters, er zonder gedag zeggen in het geniep tussenuit knijpen, uit de auto stappen voor een dansje en zodoende midden op de Pontweg files veroorzaken, met moedwil fietsen tegen de voordeur van woonhuizen parkeren, volle asbakken in met name dameshandtasjes leegkwakken of in z'n geheel dumpen, op de meest ongepaste momenten ♫ Jij denkt maar dat je alles mag van mij ♫ aanvragen, onverstaanbaar nasale wartaal uitslaan met een bolknak in het hoofd, staande aan een bar ongegeneerd de broek laten zakken, met een heksenbezem uit zogenaamde solidariteit de vloer van Japanse vreetbunkers aanvegen, geen verantwoordelijkheid nemen en serieuze vragen en opmerkingen meteen met een: 'Alsof óns dat wat interesseert!' afkappen, jaszakken of fietstassen als voedselreservoirs gebruiken, achter de rug van iemand om, dus uit het zicht, beledigende en vernederende opmerkingen naar nietsvermoedende voorbijgangers maken zodat die iemand vernietigende blikken moet incasseren en zelfs een flinke bloedneus riskeert (lees Die Frau mit der Zeitung er nog maar eens op na), in vakantiehuisjes in de buurt van De Koog schoenen in het vriesvak van de koelkast zetten en het complete interieur naar buiten het terras op slepen, een onaangenaam bouquet of behoorlijke geluidsoverlast in de vorm van allerlei lichaamseigen oprispinkjes verspreiden of veroorzaken... Het zijn maar een paar grepen uit een schier onuitputtelijke lijst.

     

    Het woord hufter komt van het werkwoord hufteren (huiveren), en werd voor het eerst aangetroffen in de noordelijke contreien van het Noord-Holland van de negentiende eeuw. Het stond toen voor 'koukleum', maar ook voor 'bangerik' of 'zwakkeling'. Pas veel later, in de tweede helft van de vorige eeuw,  werd het in de regio Gooi & Vechtstreek meer algemeen gebruikt in de betekenis van 'sufferd' en 'botterik', wat weer evolueerde tot 'schoft'. Een oudere theorie staat in het Van Dale Etymologisch Woordenboek, dat als betekenis geeft: 'Iemand die aan de galg hoort'.

     

                                                            Hans T

     

    Welnu, over tot de kern van dit betoog:  Hans T is zo'n figuur als hierboven beschreven, alleen heeft hij daar zelf totaal andere associaties bij. Luister maar eens naar wat hij te zeggen heeft:

    'Een geuzennaam, zo heb ik ervaren, is een erenaam die men ter meerdere glorie aan zichzelf geeft, terwijl deze oorspronkelijk door anderen als scheld- of spotnaam werd gebruikt. Een geuzennaam wordt door velen binnen een groep als geaccepteerd ervaren – iemand noemt zichzelf tenslotte zo, so what the fuck (èh èh èh) - maar vaak door buitenstaanders als beledigend ervaren. Bekende hedendaagse voorbeelden van geuzennamen zijn "flikker", "doos", "huppelkutje" en "nigga" voor Afro-Amerikanen. Dat mensen een woord als 'hufter' nog steeds als scheldwoord gebruiken en dat dit door leken en niet-ingewijden ook zo wordt ervaren, doet dus absoluut geen afbreuk aan de term "geuzennaam". Deze dubbele moraal kan voor sommigen onder ons, dat moet ik toegeven, als behoorlijk verwarrend worden ervaren.'

     

    Hans T is een belangrijk persoon. Een begrip in Café 1890 e.o. om wie je niet heen kan. Geen meubelstuk waar je zomaar even op kunt gaan zitten of aan kan gaan hangen (al zal hij daar hoogstwaarschijnlijk geen bezwaar tegen maken). Op deze dag herdenken wij spontaan het heuglijke feit dat hij onder ons is. Wat zouden we zonder hem moeten? Juist hierom is het een mooie dag, al zal hij dat met misplaatste onderdanigheid of misschien zelfs geveinsde verlegenheid ontkennen. Ter meerdere eer en glorie krijgt hij van ons een welverdiend Cuarenta y Tresje, aangevuld met iets voor in zijn humidor, want je moet wel een enorme hufter zijn wil je niet van hem houden.

  • 2017 - MEER BEELD DAN TEKST

    poster fietstoggie
    south park fiets
    knijper
    sjakie verkade
    paasbingo
    altius 6 kampioenuh
    Ajax-man utd
    koningsdag
    fietstoggie 1

    Met een recordaantal van 40 door de wol geverfde renners is de Tog der Toggies van 2 juli jl. met slechts een enkel valpartijtje tot een goed einde gekomen. Wij feliciteren Ouwe Ritch en Ma Timmerman met de overwinning. Volgend jaar mogen jullie de route uitzetten (moeten, want het is een voorrecht). Verder feliciteren wij Roland de Fiets met zijn nieuwe tweedehands jekkie, en bedanken wij Desi van Wilgenburg voor de gedecideerde, maar vooral adequate begeleiding van haar vader, Hans T voor het geheel belangeloos posten van stokbroden en Steve van Ancum voor het rondleiden van drie dames door het altijd onderhuids bruisende Zeist.

    ouwe Ritch en ma Timmerman met beker

    Foto: Mo Timmerman

CONTACT

Café 1890 Bar Pub

Biersteeg 10

1211 GC Hilversum

T  035  623 5169

Open

Di t/m do  16.30 - 01..00

Vr  16.30 - 03.00

Za  14.00 - 03..00

muziekavondje
van binnen met tussenbar

Submitting Form...

The server encountered an error.

Bericht ontvangen

Efkes checken ofde gij van vlees en bloed zijt:

Vragen of opmerkingen?

Of, maar dat komt op hetzelfde neer, mail naar: info@cafe1890.nl

Over ons

Sinds onze geboorte (op 1 mei 1990) zijn we een begrip in Hilversum. Het mag dan ook geen wonder heten dat we op 1 mei 2015 ons (2015 - 1990 =) 25-jarig bestaan op excellentialistische wijze hebben gevierd.

 

Het pand, voormalig pakhuis annex bakkerij, is gelegen in het centrum van Hilversum, onder de rook van de St. Vituskerk. Op een vloek en een zucht van het NS-station en slechts a shake of a lamb's tail van de Groest (inclusief geldautomaat) en het inmiddels geheel gerenoveerde winkelcentrum Hilvertshof (inclusief Primark), is het uiterst bereiksvriendelijk. Hoe de Biersteeg aan zijn naam komt is te lezen op het VVV-bordje links naast de kroeg.

Je komt bij ons

 

Ja, natuurlijk kom je bij ons! En wel op de volgende manieren: met de trein, bus, step, motor, brommer, kinderwagen, fiets, scooter, rolschaatsen, helikopter, auto, rollator, parachute, skateboard, driewieler, lijnvlucht, quad, taxi, te voet, door middel van alternatief vervoer of een combinatie van zojuist genoemde mogelijkheden.

 

 

De keeper

 

Het café wordt hoofdzakelijk gerund door de tamelijk aimabele en belangrijke uitbater Bertram T (roepnaam: Bertus). Vanaf het moment dat zijn toenmalige compagnon Ton S in Thailand asiel had aangevraagd bedient hij de marionetten grotendeels in z'n uppie. Hij behandelt zijn gasten met passie en respect, zonder meer, en laat ze doorgaans in hun eigen waarden gaarkoken. Op de zaterdagavonden neemt zijn wederhelft Jolanda T (roepnaam: Jo) als kloeke toezichthoudster de boel over. Met een of twee van hun bloedjes van dochtertjes, Sanne (roepnaam: Schanulleke) en/of Jonnah (roepnaam: Wiske), schalt dan onder het motto 'Leef!' tot ver in de donkere uren contemporaine en Nederlandstalige muziek door de steeg.

 

 

                             bertram t                      Sanne  Jonnah  Jolanda T

 

 

Wat weten we eigenlijk van Bertus? Vertrouwt hij zijn gasten zoals het zijn ambacht betaamt? Bedriegt schijn? Onze Keuringsdienst van Normen en Waarden ging op onderzoek uit:

Ogenschijnlijk stoïcijns houdt hij de boel scherpzinnig in de gaten, ooit bevrucht met een omgevingsdeterminisme dat bepaalt of hij je mag of niet (wat hij zal laten merken middels bedekte toespelingen). Hij hoort alles, ziet alles en trekt zijn conclusies, maar multidisciplinair als hij is houdt hij zijn gevelde vonnis keurig vóór zich, daarbij gebruikmakend van de Oost-Indische doofheid die hij van zijn ex-partner moet hebben meegekregen, en een placeboïsche blindheid die hij zichzelf heeft aangemeten.

Maar... pas op als je hem uitnodigt voor een potje dobbelen of kaarten. Of erger nog: als hij jóú uitnodigt! Achter die façade van vriendelijkheid en ouwe jongens koekenbrood verrijst dan ineens een bedrieglijke hulpvaardigheid in de vorm van zogenaamd goedbedoelde raadgevingen of waarschuwingen waar je maar beter niet op in kunt gaan. Glimlach er minzaam om, maar laat je niet misleiden. Anders zal het je in de meeste gevallen zuur opbreken. Probeer het maar eens uit.

 

 

Onze historie

 

Dat is een verhaal dat we vooralsnog niet heel erg lang kunnen maken. Niet dat er niet veel documentatie beschikbaar is, maar de betrokken suspects houden tot op de dag van vandaag angstvallig hun mond. We zullen ons dus moeten beperken tot wat we wél denken te weten:

Feit is dat Ton S en Bertram T elkaar op gegeven moment tegen het lijf zijn gelopen. We gokken erop dat dat ergens in de jaren 80 is geweest. Ton S was begonnen in Café Makkelijk Zat, in het pand waar later Eetcafé de Deugniet was gehuisvest en nu Bistro Vos de eindjes aan elkaar probeert te knopen.

Ton S deed dat samen met Nico van Will († rust in vrede, Will!) uit Groningen. Volgens onze berekeningen heeft Bertram T zich daar toen bij aangesloten. Parttime wel te verstaan, want hij schoot regelmatig te hulp bij andere tenten op het plein (bij De Verboden Vrucht van Maurice bijvoorbeeld, of bij wat toen nog geen Café 1890 was?).

Het moeten mooie jaren zijn geweest, daar in Makkelijk Zat, toen de moeder van Kleine Maartentje zijn huiswerk op de gokkast kwakte met de mededeling dat zijn bed binnen afzienbare tijd zou volgen als ie zo doorging. En toen de ex van Ton S en haar nieuwe vriendje nietsvermoedend binnenkwamen en na één Leeuw biertje al de tent werden uitgekeken. Om er maar een paar anekdotes tegenaan te gooien.

 

Het moet zo rond 1989 zijn geweest dat Ton S en Bertram T, nu in samenspraak met Joke en Ruud, antiekverzamelaars in Zuidoost-Azië, een nieuw avontuur aangingen: Café 22, op de hoek Kampstraat-Biersteeg, waar later De Lamme Kurk herberghde, en thans Brasserie 22. Mooie zwart-witplavuizen, ruim opgezet, en geoutilleerd met een keuken waar De Librije jaloers op zou zijn geweest.

Maar afijn, vanaf die tijd begon Tone S een slepende relatie met de eveneens ruim geoutilleerde Canadese Kelly, van wie as we speak elk spoor bijster is. Inmiddels waren de twee gebroederlijke partners al begonnen in Café 1890, dat op 1 mei 1990 om 07.00 uur zijn toen nog enige deur had geopend met diverse Broodjes Aangereje Hond (in de volksmond ook wel BAH's genoemd) als welkomstontbijt. De openslaande deuren die nu de voorgevel sieren zijn later ingebouwd door Triple S, als gevolg van een geschenk van de Larense Voetbal Vereniging LVV. Voor die tijd was het een gewoon huiskamer- slash etalageraam met een vensterbankje waar graag op gezeten werd...

 

 

Wij doen aan

 

Verjaardagen, happy hours, bedrijfsborrels, jubilea, muziekavonden, verkleedpartijen, kaarten, steeldarten, feestjes, begrafenis afterparty's, scheidingsrecepties, vrijgezellenavonden, dobbelen, bruiloftsrecepties, koningsdagen, halloweenavonden en ga zo maar door... Verder leent het café zich bij uitstek voor blinde afspraakjes.

 

 

Terrazza

 

Als je met je rug naar ons café staat en je steekt de Biersteeg over, dan beland je op ons terras van pak 'm beet 10 bij 10 meter dat wordt omringd door eetgelegenheden en een kapperszaak. Midden op het plein staat een kastanjeboom die onderdak biedt aan maximaal 500 kubieke meter migreereksters, tortelduiven, kraaikauwen, roofvalken en diverse andere gevederde soorten. Het ligt lekker in de luwte, en wordt beschouwd als het meest onderschatte pleintje van Hilversum.

 

 

Faciliteiten

 

Afgezien van een ruim aanbod aan muziek, variërend van De Leidse Sleuteltjes en Berdien Stenberg tot The Cure en Marilyn Manson, kan er gebruik worden gemaakt van het steeldartbord, speelkaarten, toiletten, de gokkast, dobbelstenen (incl. beker) en eventueel van bamzaaimuntjes. Tevens faciliteren we tweejaarlijks een Bingo (met kerst en met Pasen), en kun je je als het zover is inschrijven voor het Tour de France-, Giro d'Italia- of Vuelta a Españaspel en voor ons Lottospel.

 


Congratulations! You've reached the bottom of this page!

pub of angels

C

a

f

é

1890

gratis wifi - vraag de code aan de bar
je kunt hier pinnen

©2017  Café 1890 & Kenny Angel  |  Hilversum  |  Netherlands

cu@ons deze herfst

CAFE 1890

K OEG

AR

PUB

CA18

FE90

HILVERSUM

Bertram